Ουκρανικά

Η ουκρανική λαογραφία είναι μια από τις πλουσιότερες στον σλαβικό κόσμο, διαμορφωμένη από το απέραντο τοπίο της στέπας στην καρδιά της Ουκρανίας, την παράδοση των Κοζάκων πολεμιστών και μια βαθιά φλέβα λυρικής ομορφιάς που διατρέχει τα πάντα, από τα λαϊκά τραγούδια μέχρι τα παραμύθια. Η ουκρανική λέξη για το παραμύθι είναι казка (κάζκα) - μια λέξη που αποτυπώνει την ελαφρότητα και το θαύμα μιας παράδοσης που μεταμορφώνει τους αγώνες της αγροτικής ζωής σε ιστορίες μαγικών ζώων, μαγεμένων ηρώων και της αιώνιας διαμάχης μεταξύ καλού και κακού. Τα ουκρανικά λαϊκά παραμύθια μοιράζονται έδαφος με τη ρωσική λαογραφία, αλλά έχουν τον δικό τους ξεχωριστό χαρακτήρα: πιο ζεστό σε τόνο, πιο λυρικό στη γλώσσα και πιο ριζωμένο στο συγκεκριμένο τοπίο της ουκρανικής στέπας και του λαού της. Δείτε την πλήρη λίστα με τα ουκρανικά παραμύθια παρακάτω.

Τα περισσότερα ουκρανικά παραμύθια στα αγγλικά προέρχονται από το έργο του Robert Nisbet Bain, Cossack Fairy Tales and Folk-Tales (1894), το οποίο πιστεύεται ότι είναι η πρώτη αγγλική μετάφραση από κοζακικές προφορικές πηγές. Η συλλογή του Bain βασίστηκε στα πρωτότυπα που συγκέντρωσαν οι Ivan Rudchenko, Panteleimon Kulish και MP Dragomanov - οι μεγάλοι Ουκρανοί λαογράφοι του 19ου αιώνα που εργάστηκαν για να διατηρήσουν την προφορική κληρονομιά του έθνους τους σε μια εποχή που η ουκρανική πολιτιστική ταυτότητα βρισκόταν υπό πίεση. Ο AH Wratislaw παρουσίασε επίσης αρκετές ουκρανικές ιστορίες στο έργο του Sixty Folk-Tales from Exclusively Slavonic Sources. Τα πιο δημοφιλή ζώα στις ουκρανικές λαϊκές ιστορίες - η αλεπού, ο λύκος, ο σκύλος, η αρκούδα, η γάτα, το σπουργίτι και ο λαγός - αντικατοπτρίζουν την οικεία πανίδα της ουκρανικής υπαίθρου και εμφανίζονται ως χαρακτήρες σε δεκάδες μύθους και ιστορίες με ζώα.

Συχνές ερωτήσεις σχετικά με την ουκρανική λαογραφία

Τι είναι η ουκρανική λαογραφία;

Η ουκρανική λαογραφία είναι το σύνολο των μύθων, των θρύλων, των παραμυθιών και των προφορικών παραδόσεων της Ουκρανίας, μιας από τις σπουδαίες σλαβικές παραδόσεις αφήγησης. Διαμορφωμένες από το απέραντο τοπίο της στέπας, την κουλτούρα των Κοζάκων πολεμιστών και τους αιώνες επαφής με Πολωνούς, Ρώσους και Οθωμανούς γείτονες, οι ουκρανικές λαϊκές ιστορίες διαθέτουν ένα ξεχωριστό καστ χαρακτήρων - τον έξυπνο Κοζάκο ήρωα, την όμορφη πριγκίπισσα που κρατάει ένας δράκος, την εξυπηρετική αλεπού, τον ύπουλο λύκο - παράλληλα με μια πλούσια παράδοση ημερολογιακών εθίμων, τελετουργικών τραγουδιών (kolyadky για τα Χριστούγεννα, vesnyanky για την άνοιξη) και των λυρικών duma (επικές μπαλάντες Κοζάκων ηρώων). Η ουκρανική λαογραφία είναι αξιοσημείωτη για τη συναισθηματική της ζεστασιά και την ομορφιά της γλώσσας της.

Ποια είναι η σχέση μεταξύ της ουκρανικής και της ρωσικής λαογραφίας;

Η ουκρανική και η ρωσική λαογραφία μοιράζονται βαθιές ρίζες στην κοινή ανατολικοσλαβική παράδοση, και πολλά είδη παραμυθιών, υπερφυσικά όντα (το πουλί της φωτιάς, η Μπάμπα Γιάγκα, ο Κόσχεϊ ο Αθάνατος) και δομές πλοκής εμφανίζονται και στα δύο. Οι συλλογές του Ρόμπερτ Νίσμπετ Μπέιν (Κοζακικά Παραμύθια, 1894) δημιουργήθηκαν πριν από την κατάρρευση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, σε μια εποχή που οι ουκρανικές ιστορίες μερικές φορές ταξινομούνταν ως «Μικρορωσική» λαογραφία αντί να αναγνωρίζονται ως ξεχωριστή παράδοση. Η σύγχρονη ακαδημαϊκή έρευνα αντιμετωπίζει την ουκρανική λαογραφία ως μια πλήρως ανεξάρτητη παράδοση: οι ουκρανικές ιστορίες έχουν τη δική τους ξεχωριστή γλώσσα, τα δικά τους τοπικά υπερφυσικά όντα (η ρουσάλκα του ποταμού Δνείπερου είναι διαφορετική από τη ρωσική ρουσάλκα) και μια λυρική, μουσική ποιότητα που συνδέεται με την εξαιρετική παράδοση του λαϊκού τραγουδιού της Ουκρανίας.

Ποια είναι τα διάσημα ουκρανικά παραμύθια;

Διάσημα ουκρανικά παραμύθια περιλαμβάνουν τις πολλές ιστορίες ηρώων των Κοζάκων στη συλλογή του Robert Nisbet Bain, ιστορίες για τις ρουσάλκι (επικίνδυνες παρθένες του νερού των ποταμών και των λιμνών) και ιστορίες για το λισόβικ (πνεύμα του δάσους) και το ντομόβικ (πνεύμα του νοικοκυριού). Η ουκρανική λαογραφία διατηρεί επίσης τον θρύλο του Πουλιού της Φωτιάς (Zhar-Ptytsia) - ένα μαγικό λαμπερό πουλί του οποίου τα φτερά φέρνουν τόσο τύχη όσο και κίνδυνο - μαζί με ιστορίες για μάγισσες που αλλάζουν σχήμα, μαγεμένες πριγκίπισσες και τον έξυπνο μικρότερο γιο που πετυχαίνει εκεί που απέτυχαν οι αδελφοί του. Η ουκρανική χριστουγεννιάτικη παράδοση του vertep (ένα κουκλοθέατρο που παρουσιάζει βιβλικές και λαϊκές σκηνές) είναι μια από τις πιο χαρακτηριστικές μορφές λαϊκής τέχνης στην Ανατολική Ευρώπη.

Ποια είναι τα υπερφυσικά όντα της ουκρανικής λαογραφίας;

Η ουκρανική λαογραφία έχει μια πλούσια συλλογή από υπερφυσικά όντα από τη σλαβική παράδοση. Η ρουσάλκα είναι ένα επικίνδυνο πνεύμα του νερού - στην ουκρανική παράδοση συνήθως το πνεύμα ενός πνιγμένου κοριτσιού, που στοιχειώνει ποτάμια και λίμνες και μπορεί να παρασύρει τους άντρες στον θάνατό τους. Το λισόβικ (ή λισούν) είναι ένα πνεύμα του δάσους που μπορεί να παραπλανήσει τους ταξιδιώτες. Το ντομόβικ είναι ένα πνεύμα του νοικοκυριού, συνήθως καλοπροαίρετο, που προστατεύει το σπίτι αν το σέβονται, αλλά προκαλεί σκανταλιές αν το παραμελούν. Η Μπάμπα Γιάγκα (που ονομάζεται Μπάμπα Γιάχα στα ουκρανικά) εμφανίζεται ως η κλασική σλαβική μάγισσα του δάσους. Οι μαβκί είναι νεράιδα όντα του δάσους που μπορούν να είναι όμορφα και επικίνδυνα. Τα πότερατα είναι τα πνεύματα των αβάπτιστων παιδιών.