33 verhalen
De Oekraïense folklore is een van de rijkste in de Slavische wereld, gevormd door het uitgestrekte steppelandschap van het Oekraïense hartland, de Kozakkentraditie en een diepe ader van lyrische schoonheid die door alles loopt, van volksliederen tot sprookjes. Het Oekraïense woord voor sprookje is казка (kazka) – een woord dat de lichtheid en verwondering van een traditie vastlegt die de worstelingen van het boerenleven transformeert in verhalen over magische dieren, betoverde helden en de eeuwige strijd tussen goed en kwaad. Oekraïense volksverhalen vertonen overeenkomsten met de Russische folklore, maar hebben hun eigen karakter: warmer van toon, lyrischer van taal en meer geworteld in het specifieke landschap van de Oekraïense steppe en haar bewoners. Zie hieronder de volledige lijst met Oekraïense sprookjes.
De meeste Oekraïense sprookjes in het Engels zijn afkomstig uit Robert Nisbet Bains Cossack Fairy Tales and Folk-Tales (1894), vermoedelijk de eerste Engelse vertaling van mondelinge Kozakkenverhalen. Bains verzameling was gebaseerd op de originele verhalen van Ivan Rudchenko, Panteleimon Kulish en MP Dragomanov – de grote Oekraïense folkloristen van de 19e eeuw die zich inzetten voor het behoud van het mondelinge erfgoed van hun natie in een tijd waarin de Oekraïense culturele identiteit onder druk stond. AH Wratislaw nam ook verschillende Oekraïense verhalen op in zijn Sixty Folk-Tales from Exclusively Slavonic Sources. De meest voorkomende dieren in Oekraïense volksverhalen – de vos, de wolf, de hond, de beer, de kat, de mus en de haas – weerspiegelen de bekende fauna van het Oekraïense platteland en komen voor als personages in tientallen fabels en dierenverhalen.
De Oekraïense folklore is het geheel van mythen, legendes, sprookjes en mondelinge overleveringen van Oekraïne, een van de grootste Slavische verteltradities. Gevormd door het uitgestrekte steppelandschap, de Kozakkencultuur en eeuwenlang contact met Poolse, Russische en Ottomaanse buren, kenmerken Oekraïense volksverhalen een karakteristieke reeks personages – de slimme Kozakkenheld, de mooie prinses die door een draak wordt vastgehouden, de behulpzame vos, de verraderlijke wolf – naast een rijke traditie van kalendergebruiken, rituele liederen (kolyadky voor Kerstmis, vesnyanky voor de lente) en de lyrische duma (epische ballades over Kozakkenhelden). De Oekraïense folklore staat bekend om haar emotionele warmte en de schoonheid van haar taal.
De Oekraïense en Russische folklore delen diepe wortels in de gemeenschappelijke Oost-Slavische traditie, en veel verhaaltypen, bovennatuurlijke wezens (de vuurvogel, Baba Yaga, Koschei de Onsterfelijke) en plotstructuren komen in beide voor. De verzamelingen van Robert Nisbet Bain (Kozakkensprookjes, 1894) werden samengesteld vóór de val van het Russische Rijk, in een tijd waarin Oekraïense verhalen soms werden geclassificeerd als 'Klein-Russische' folklore in plaats van erkend als een aparte traditie. Moderne wetenschappers beschouwen de Oekraïense folklore als een volledig onafhankelijke traditie: Oekraïense verhalen hebben hun eigen kenmerkende taal, hun eigen regionale bovennatuurlijke wezens (de rusalka van de Dnjepr is anders dan de Russische rusalka) en een lyrische, muzikale kwaliteit die verbonden is met de uitzonderlijke Oekraïense traditie van volksliederen.
Bekende Oekraïense sprookjes zijn onder andere de vele Kozakkenverhalen in de verzameling van Robert Nisbet Bain, verhalen over de rusalky (gevaarlijke waternimfen van rivieren en meren) en verhalen over de lisovyk (bosgeest) en domovyk (huisgeest). De Oekraïense folklore bewaart ook de legende van de Vuurvogel (Zhar-Ptytsia) – een magische, gloeiende vogel waarvan de veren zowel geluk als gevaar brengen – naast verhalen over gedaanteverwisselende heksen, betoverde prinsessen en de slimme jongste zoon die slaagt waar zijn broers faalden. De Oekraïense kersttraditie van vertep (een poppentheater dat Bijbelse en volkstaferelen opvoert) is een van de meest kenmerkende volkskunstvormen in Oost-Europa.
De Oekraïense folklore kent een rijke verzameling bovennatuurlijke wezens uit de Slavische traditie. De rusalka is een gevaarlijke watergeest – in de Oekraïense traditie meestal de geest van een verdronken meisje – die rivieren en meren achtervolgt en mannen naar hun dood kan lokken. De lisovyk (of lisun) is een bosgeest die reizigers kan misleiden. De domovyk is een huisgeest, meestal welwillend, die het huis beschermt als hij wordt gerespecteerd, maar voor problemen zorgt als hij wordt verwaarloosd. Baba Yaga (in het Oekraïens Baba Yaha genoemd) verschijnt als de klassieke Slavische bosheks. De mavky zijn fee-achtige wezens van het bos die zowel mooi als gevaarlijk kunnen zijn. De poterchata zijn de geesten van ongedoopte kinderen.