33 opowieści
Ukraiński folklor należy do najbogatszych w świecie słowiańskim, ukształtowany przez rozległy stepowy krajobraz ukraińskiego serca, tradycję kozackich wojowników i głęboki nurt lirycznego piękna, przenikający wszystko, od pieśni ludowych po baśnie. Ukraińskie słowo „bajka” to „казка” (kazka) – słowo, które oddaje lekkość i cudowność tradycji, przekształcającej zmagania chłopskiego życia w opowieści o magicznych zwierzętach, zaczarowanych bohaterach i odwiecznej walce dobra ze złem. Ukraińskie baśnie ludowe dzielą wspólne cechy z folklorem rosyjskim, ale mają swój własny, odrębny charakter: cieplejszy w tonie, bardziej liryczny w języku i silniej osadzony w specyficznym krajobrazie ukraińskiego stepu i jego mieszkańców. Zobacz pełną listę ukraińskich baśni poniżej.
Większość ukraińskich baśni w języku angielskim pochodzi z książki Roberta Nisbeta Baina „Cossack Fairy Tales and Folk-Tales” (1894), uważanej za pierwsze angielskie tłumaczenie kozackich źródeł ustnych. Zbiór Baina opierał się na oryginałach zebranych przez Iwana Rudczenkę, Pantelejmona Kulisza i MP Dragomanowa – wielkich ukraińskich folklorystów XIX wieku, którzy pracowali na rzecz zachowania ustnego dziedzictwa swojego narodu w czasach, gdy ukraińska tożsamość kulturowa była zagrożona. AH Wratislaw również zamieścił kilka ukraińskich baśni w swojej książce „Sześćdziesiąt baśni ludowych ze źródeł wyłącznie słowiańskich”. Najpopularniejsze zwierzęta w ukraińskich baśniach ludowych – lis, wilk, pies, niedźwiedź, kot, wróbel i zając – odzwierciedlają znaną faunę ukraińskiej wsi i pojawiają się jako bohaterowie dziesiątek bajek i opowieści o zwierzętach.
Ukraiński folklor to zbiór mitów, legend, baśni i przekazów ustnych Ukrainy, jeden z najwspanialszych słowiańskich folklorów. Ukształtowany przez rozległy stepowy krajobraz, kozacką kulturę wojowniczą i wieki kontaktów z polskimi, rosyjskimi i osmańskimi sąsiadami, ukraińskie podania ludowe charakteryzują się charakterystyczną plejadą bohaterów – sprytnym kozackim bohaterem, piękną księżniczką trzymaną przez smoka, pomocnym lisem i zdradzieckim wilkiem – a także bogatą tradycją obrzędów kalendarzowych, pieśni obrzędowych (koladki na Boże Narodzenie, wesnianki na wiosnę) oraz dumą liryczną (epickie ballady o kozackich bohaterach). Ukraiński folklor wyróżnia się emocjonalnym ciepłem i pięknem języka.
Ukraiński i rosyjski folklor mają głębokie korzenie we wspólnej tradycji wschodniosłowiańskiej, a w obu pojawia się wiele typów baśni, istot nadprzyrodzonych (Żarnoptak, Baba Jaga, Kościej Nieśmiertelny) oraz struktur fabularnych. Zbiory Roberta Nisbeta Baina (Bajki kozackie, 1894) powstały przed upadkiem Imperium Rosyjskiego, w czasach, gdy ukraińskie opowieści były niekiedy klasyfikowane jako folklor „małorosyjski”, a nie uznawane za odrębną tradycję. Współczesne badania traktują ukraiński folklor jako całkowicie niezależną tradycję: ukraińskie opowieści mają swój własny, odrębny język, własne regionalne istoty nadprzyrodzone (rusałka znad Dniepru różni się od rosyjskiej rusałki) oraz liryczno-muzyczny charakter, związany z wyjątkową ukraińską tradycją pieśni ludowych.
Do znanych ukraińskich baśni należą liczne opowieści o bohaterach kozackich ze zbioru Roberta Nisbeta Baina, opowieści o rusałkach (niebezpiecznych żołnierkach rzek i jezior) oraz opowieści o lisowyku (duchu leśnym) i domowiku (duchu domowym). Ukraiński folklor przechowuje również legendę o Żar-Ptyci (Żar-Ptyci) – magicznym, świecącym ptaku, którego pióra przynoszą zarówno szczęście, jak i niebezpieczeństwo – a także opowieści o zmiennokształtnych czarownicach, zaczarowanych księżniczkach i sprytnym najmłodszym synu, który odnosi sukces tam, gdzie jego bracia ponieśli porażkę. Ukraińska tradycja bożonarodzeniowa wertepu (teatru lalkowego przedstawiającego sceny biblijne i ludowe) jest jedną z najbardziej charakterystycznych form sztuki ludowej w Europie Wschodniej.
Ukraiński folklor obfituje w nadprzyrodzone istoty ze słowiańskiej tradycji. Rusałka to niebezpieczny duch wodny – w ukraińskiej tradycji zazwyczaj duch utopionej dziewczyny, który nawiedza rzeki i jeziora i potrafi zwabić ludzi na śmierć. Lisowyk (lub lisun) to duch lasu, który potrafi zwodzić podróżnych. Domowyk to duch domowy, zazwyczaj dobroczynny, który chroni dom, jeśli jest szanowany, ale wyrządza szkody, jeśli jest zaniedbany. Baba Jaga (po ukraińsku Baba Jaha) pojawia się jako klasyczna słowiańska wiedźma leśna. Mawki to leśne istoty o wróżkowatym wyglądzie, które bywają piękne i niebezpieczne. Poterczaty to duchy nieochrzczonych dzieci.