Reprezentacja Włoch w piłce nożnej mężczyzn

Włochy

Italia

Emblemat reprezentacji
Przydomek	Azzurri (Niebiescy)
Związek	Federazione Italiana Giuoco Calcio
Sponsor techniczny	Adidas
Trener	Roberto Manchini
Asystent trenera	Marco Domenichini
Skrót FIFA	ITA
Ranking FIFA	9. (1718.82 pkt.)
Miejsce w rankingu Elo	9. (1962 pkt.)
Zawodnicy
Kapitan	Gianluigi Donnarumma
Najwięcej występów	Gianluigi Buffon (176)
Najwięcej bramek	Luigi Riva (35)
Stroje domowe Stroje wyjazdowe
Trzeci strój
Mecze
Pierwszy mecz Włochy 6:2 Francja (Mediolan, Włochy; 15 maja 1910)
Najwyższe zwycięstwo Włochy 9:0 USA (Brentford, Anglia; 2 sierpnia 1948)
Najwyższa porażka Węgry 7:1 Włochy (Budapeszt, Węgry; 6 kwietnia 1924)
Igrzyska olimpijskie
Mistrz: 1936 III miejsce: 1928, 2004
Mistrzostwa świata
Mistrz: 1934, 1938, 1982, 2006 Wicemistrz: 1970, 1994 III miejsce: 1990
Mistrzostwa Europy
Mistrz: 1968, 2020 Wicemistrz: 2000, 2012 III miejsce: 1988
Strona internetowa

Reprezentacja Włoch w piłce nożnej (wł. Nazionale di calcio maschile dell’Italia) – zespół piłkarski, reprezentujący Republikę Włoską w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować zawodnicy posiadający obywatelstwo włoskie. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Federazione Italiana Giuoco Calcio.

Historia

Reprezentacja Włoch 18-krotnie uczestniczyła w mistrzostwach świata (1934 – gospodarz i mistrzostwo, 1938 – mistrzostwo, 1950, 1954, 1962, 1966, 1970 – wicemistrzostwo, 1974, 1978, 1982 – mistrzostwo, 1986, 1990 – gospodarz i 3.miejsce, 1994 – wicemistrzostwo, 1998, 2002, 2006 – mistrzostwo, 2010, 2014). Natomiast w mistrzostwach Europy grała 11-krotnie (1968 – gospodarz i mistrzostwo, 1980 – gospodarz, 1988 – 3. miejsce, 1996, 2000 – wicemistrzostwo, 2004, 2008, 2012 – wicemistrzostwo, 2016, 2020 – mistrzostwo, 2024).

Pierwszym poważnym sukcesem drużyny Azzurrich było zdobycie brązowego medalu na turnieju olimpijskim 1928 w Amsterdamie. Drużyna Azzurrich nie uczestniczyła w pierwszych mistrzostwach świata 1930 w Urugwaju. Jednak w następnych mistrzostwach świata 1934, których byli gospodarzami, triumfowali po wygranej 10 czerwca 1934 roku na Stadio Nazionale w Rzymie w finale 2:1 po dogrywce z reprezentacją Czechosłowacji. Na turnieju olimpijskim 1936 w Berlinie również triumfowali po wygranej 15 sierpnia 1936 roku na Stadionie Olimpijskim w finale 2:1 po dogrywce z reprezentacją Austrii. W 1938 roku na mistrzostwach świata we Francji obroniła tytuł po wygranej 19 czerwca 1938 roku na Stade Olympique de Colombes w Paryżu w finale 4:2 z reprezentacją Węgier, a selekcjoner Vittorio Pozzo został pierwszym selekcjonerem, który dwukrotnie z rzędu triumfował na mistrzostwach świata.

Po II wojnie światowej drużyna Azzurrich już nie była tak skuteczna, wielu zawodników zakończyło już kariery piłkarskie. W 1949 roku w katastrofie lotniczej koło Turynu zginęła niemal cała drużyna Torino FC. Ta tragedia miała kolosalny wpływ na drużynę narodową, ponieważ aż 10 piłkarzy z Torino grało w podstawowym składzie reprezentacji. Wydarzenie to znalazło odzwierciedlenie w wynikach Azzurich. Na mundialach w 1950 i 1954 Włosi odpadali już po fazie grupowej, zaś na turniej w 1958 roku nie awansowali w ogóle. Kolejne turnieje w Chile i Anglii ponownie kończyły się dla Włochów już na fazie grupowej.

Włochy w 1965 r.

Lepsze czasy dla włoskiej reprezentacji nadeszły dopiero pod koniec lat 60. XX wieku. W 1968 na własnych boiskach Italia zdobyła upragnione mistrzostwo Europy, pokonując w finale Jugosławię. Kolejnym sukcesem okazał się występ na mundialu w 1970, gdzie Włosi dotarli do finału, przegrywając jednak z Brazylią aż 1:4. Po tych osiągnięciach znowu nadeszły lata upokorzeń – na ME 1972 i 1976 Włosi nie awansowali, zaś na mundialu w Niemczech 1974 odpadli już w fazie grupowej. Ponownie im bliżej końca dekady, tym lepsze wyniki Włochów – dobrze zaprezentowali się już na MŚ 1978 oraz podczas ME 1980 (tutaj ponownie w roli gospodarza), zajmując czwarte miejsca. Wreszcie w 1982 Włochy zdobyły trzeci tytuł mistrzów świata, pokonawszy w finale mundialu RFN 3:1.

Włochy na MŚ 1982

Po zwycięstwie zaczęły się słabsze lata – Włochy nie zakwalifikowały się do ME w 1984, zaś na MŚ 1986 odpadły w drugiej rundzie przegrywając z Francją. Reprezentacja lepiej zaprezentowała się podczas ME 1988, przegrywając dopiero w półfinale z ZSRR. W 1990 Włochy po raz kolejny – i jak dotąd ostatni – były organizatorem wielkiego turnieju. Po dramatycznym boju w półfinale przegrali z Argentyną po rzutach karnych, lecz po wygranej z Anglią udało się wywalczyć trzecie miejsce, a tym samym jedyne – jak dotąd – brązowe medale mistrzostw świata. Kolejne lata to swoista sinusoida – na ME 1992 Włosi nie awansowali. Jednak na mundialu w USA '94 dzięki pomysłowi taktycznemu Sacchiego, ponownie walczyli o najwyższe cele. Przegrali dopiero w finale z Brazylią po rzutach karnych (po 120 minutach bezbramkowy remis). Po tym medalu, nadszedł kolejny słaby występ na EURO 96 – pechowe odpadnięcie już w fazie grupowej, pomimo tej samej liczby punktów, co awansujący Czesi.

Liga włoska skupiała najlepszych piłkarzy z całego świata, a włoskie kluby regularnie zdobywały europejskie puchary w latach 90. XX wieku. Reprezentacja Włoch była jednak ciągle niespełniona. Szansa na sukces pojawiła się pod wodzą C. Maldiniego w 1998 podczas mundialu we Francji, gdzie Włosi należeli do jednych z faworytów turnieju. Swój występ zakończyli jednak w ćwierćfinale, gdzie przegrali po rzutach karnych z gospodarzami – późniejszymi mistrzami świata. Francuzi stali się przekleństwem Włochów także na kolejnym turnieju, ME 2000. Squadra Azzurra grała w specyficzny dla siebie sposób, bowiem D. Zoff preferował zachowawczy i destrukcyjny styl gry. W dramatycznych okolicznościach udało im się wyeliminować po rzutach karnych w półfinale rozpędzonych współgospodarzy turnieju, Holendrów. Jeszcze większe emocje nastąpiły jednak w końcowej fazie meczu finałowego, gdzie Italia straciła prowadzenie dosłownie w ostatnich sekundach meczu, zaś w dogrywce Francuzi strzelili „złotego gola”, wydzierając w ten sposób Włochom niemal pewne mistrzostwo kontynentu.

Pod wodzą G. Trapattoniego na MŚ 2002 Włosi odpadli już w 1/8 finału po meczu z gospodarzami, Koreą Płd. Mecz ten przeszedł do historii MŚ, jako jeden z najbardziej kontrowersyjnych, ze względu na jednostronne decyzje arbitra, Ekwadorczyka Moreno. Podyktował on wątpliwy rzut karny dla Korei, nie uznał on dwóch prawidłowo strzelonych przez Włochów goli oraz pokazał Tottiemu drugą żółtą (czerwoną) kartkę za to, że ten... został sfaulowany w polu karnym. W końcowej fazie dogrywki Korea zdobyła decydującą „złotą” bramkę i awansowała dalej. Włoskie media nie kryły oburzenia, doszukując się po latach dowodów na ustawienie całego meczu nawet wśród działaczy FIFA.

Na Mistrzostwach Europy dwa lata później w Portugalii, Włochy nie wyszły z grupy, wyprzedzając w grupie jedynie Bułgarię. Tutaj kontrowersje wzbudził remis w starciu grupowych rywali – Szwedów i Duńczyków – który kosztem Włochów zapewnił awans obu tym drużynom. Dwa miesiące później na Igrzyskach Olimpijskich w Atenach młodzi Włosi zajęli trzecie miejsce.

Gianluigi Buffon – rekordzista pod względem występów w reprezentacji Włoch i jej wieloletni kapitan. W tle m.in.: M. Materazzi i S. Perrotta podczas MŚ 2006.

Po latach upokorzeń Mundial 2006 okazał się wielkim sukcesem prowadzonych przez Marcello Lippiego Azzurich. Eliminując po drodze m.in.: USA, Czechy, Ukrainę i Niemcy, spotkali się w finale z dobrze już znaną Francją. Po dramatycznym starciu w Berlinie Włosi wygrali rzuty karne 5:3 i zdobyli upragniony, czwarty tytuł mistrzów świata.

Na ME 2008, stawiani w gronie ścisłych faworytów Włosi spisali się poniżej oczekiwań – odpadli w ćwierćfinale po przegranej w rzutach karnych z Hiszpanami, późniejszymi tryumfatorami. Po turnieju zwolniono trenera Donadoniego, a do pracy z kadrą powrócił ojciec sukcesu sprzed dwóch lat – Marcello Lippi.

Azzurri pod wodzą Lippiego zagrali na dwóch ważnych turniejach – Pucharze Konfederacji 2009 i MŚ 2010. Przygodę na obu zakończyli sensacyjnie już w fazie grupowej. Po tym drugim turnieju nowym selekcjonerem Italii został dotychczasowy szkoleniowiec Fiorentiny, Cesare Prandelli. Pod jego wodzą Włosi na ME 2012 pokonali m.in. Anglików i jednego z faworytów tych Mistrzostw, Niemców. W finale w Kijowie przegrali jednak z Hiszpanami aż 0:4.

Podczas PK 2013 Włosi w półfinale ponownie nie sprostali Hiszpanii, przegrywając ten mecz dopiero po serii rzutów karnych stosunkiem 6:7. W meczu o trzecie miejsce również w rzutach karnych okazali się lepsi od zespołu Urugwaju. Mistrzostw Świata 2014 po raz kolejny okazały się klęskę Włochów. Zwyciężyli 2:1 z Anglią, lecz przegrali kolejne dwa mecze (dwukrotnie po 0:1) z Kostaryką i Urugwajem, odpadając po raz drugi z rzędu na mundialu już fazie grupowej. Po ostatnim meczu przeciwko Urugwajczykom Prandelli podał się do dymisji, a wraz z nim do dymisji podał się również prezes krajowej federacji piłkarskiej Giancarlo Abete.

Stanowisku selekcjonera włoskiej kadry przejął dotychczasowy trener Juventusu, legenda tego klubu, Antonio Conte. Skutecznie poprowadził on drużynę Italii w eliminacjach do ME 2016. Włosi wygrali w grupie siedem spotkań: dwukrotnie z Norwegią (2:0 i 2:1), Azerbejdżanem (2:1 i 3:1), Maltą (oba mecze po 1:0) i raz z Bułgarią (1:0), trzy zremisowali: z Chorwacją (dwukrotnie 1:1) i raz z Bułgarią (2:2), nie ponosząc ani jednej porażki. Z dorobkiem 24 punktów zajęli pierwsze miejsce w grupie, co dało im bezpośredni awans na turniej. Na Euro 2016 Włochy po dwóch zwycięstwach (niespodziewane 2:0 Belgią i wymęczone 1:0 ze Szwecją) oraz jednej porażce (0:1 w ostatnim meczu z Irlandią) wyszły z grupy z pierwszego miejsca. W 1/8 finału zmierzyły się na faworyzowaną Hiszpanii, z którą wygrały pewnie 2:0 dzięki trafieniom Chielliniego i Pellè, lecz w ćwierćfinale zmierzyli się z reprezentacją Niemiec, z którymi Włosi przegrali w rzutach karnych 5:6 (po 120 minutach remis 1:1), odpadając tym samym z turnieju. Po tych mistrzostwach Antonio Conte przestał być selekcjonerem reprezentacji Włoch – zastąpił go Giampiero Ventura.

W eliminacjach do MŚ 2018 Włosi rywalizowali z Hiszpanią, Albanią, Izraelem, Macedonią i Liechtensteinem. Zajęli w niej drugie miejsce z dorobkiem 23 punktów po siedmiu zwycięstwach, dwóch remisach i porażce w dziesięciu spotkaniach. Dało to prawo do udziału w meczach barażowych, gdzie Azzurri mierzyli się z reprezentacją Szwecji. Po porażce w pierwszym meczu w Sztokholmie 0:1, w rewanżu na San Siro w Mediolanie padł bezbramkowy remis. Tym samym Włosi sensacyjnie nie awansowali na mundial po raz pierwszy od 1958 roku. W następstwie tego wydarzenia Gianluigi Buffon, Giorgio Chiellini, Daniele De Rossi i Andrea Barzagli zakończyli kariery reprezentacyjne, a dotychczasowy selekcjoner Italii Giampiero Ventura został zwolniony. Od lutego do maja 2018 kadrę Azzurrich tymczasowo prowadził dotychczasowy trener młodzieżówki, Luigi Di Biagio. Ostatecznie zastąpił go Roberto Mancini, były szkoleniowiec m.in. S.S. Lazio, Interu, Manchester City, Galatasaray SK i Zenitu.

24 stycznia 2018 roku w Lozannie odbyło się losowanie grup nowo powstałej Ligi Narodów UEFA. Włosi znaleźli się w Dywizji A w grupie trzeciej razem z Portugalią oraz Polską. We wrześniu zaledwie zremisowali z Polską 1:1, a kilka dni później przegrali z Portugalią 0:1. W pierwszych pięciu spotkaniach z Mancini w roli selekcjonera, Włochy odniosły tylko jedno zwycięstwo z Arabią Saudyjską (towarzysko), zremisowali z Holandią (towarzysko) i Polską (LN) oraz przegrali z Francją (towarzysko) i Portugalią (LN).

Podczas meczu otwarcia Euro 2020 w czerwcu 2021, wygrywając z Turcją 3:0 Włosi ustanowili nowy rekord świata wśród reprezentacji narodowych – 9 wygranych meczów z rzędu bez straty gola.

11 lipca 2021 roku w Londynie na Stadionie Wembley Włosi zagrali w finale Mistrzostw Europy 2020 i wygrali z Anglią w rzutach karnych 3:2 po remisie 1:1.

Udział w międzynarodowych turniejach

Igrzyska olimpijskie

Igrzyska olimpijskie
Rok	Runda	Pozycja	M	W	R	P	GZ	GS
1900	Nie brała udziału
1904
1908
1912	Pierwsza runda	8/11	3	2	0	1	4	8
1920	Ćwierćfinał	4/14	4	2	0	2	5	7
1924	Ćwierćfinał	5/22	3	2	0	1	4	2
1928	III miejsce	3/17	4	3	0	1	24	10
1936	Mistrzostwo	1/16	4	4	0	0	13	2
1948	Ćwierćfinał	5/18	2	1	0	1	12	5
1952	1/8 finału	10/25	2	1	0	1	8	3
1956	Nie brała udziału
1960	IV miejsce	4/16	5	2	2	1	11	7
1964	Rezygnacja
1968
1972	Nie zakwalifikowała się
1976	Nie brała udziału
1980	Nie zakwalifikowała się
1984	IV miejsce	4/16	6	3	0	3	5	5
1988	IV miejsce	4/16	6	3	0	3	11	13
1992	Ćwierćfinał	7/16	4	2	0	2	3	5
1996	Faza grupowa	12/16	3	1	0	2	4	5
2000	Ćwierćfinał	5/16	4	2	1	1	5	3
2004	III miejsce	3/16	6	3	1	2	7	8
2008	Ćwierćfinał	5/16	4	2	1	1	8	3
2012	Nie zakwalifikowała się
2016
2020
2024
2028	Kwalifikacje do rozegrania
2032	Kwalifikacje do rozegrania
Razem	Mistrzostwo	15/28	60	33	5	22	124	86

Mistrzostwa świata

Mistrzostwa świata									.	Kwalifikacje						.	Selekcjonerzy
Rok	Runda	Pozycja	M	W	R	P	GZ	GS		M	W	R	P	GZ	GS
1930	Nie brała udziału									Nie rozgrywano							Vittorio Pozzo
1934	Mistrzostwo	1/16	4	4	0	0	12	3		1	1	0	0	4	0		Vittorio Pozzo
1938	Mistrzostwo	1/16	4	4	0	0	11	5		Kwalifikacja jako mistrz świata							Vittorio Pozzo
1950	Faza grupowa	7/13	2	1	0	1	4	3		Kwalifikacja jako mistrz świata							Ferruccio Novo
1954	Faza grupowa	10/16	3	1	0	2	6	7		2	2	0	0	7	2		Lajos Czeizler
1958	Nie zakwalifikowała się									4	2	0	2	5	5		Komisja Techniczna
1962	Faza grupowa	9/16	3	1	1	1	3	2		2	2	0	0	10	2		Giovanni Ferrari Paolo Mazza
1966	Faza grupowa	9/16	3	1	0	2	2	2		6	4	1	1	17	3		Edmondo Fabbri
1970	II miejsce	2/16	6	3	2	1	10	8		4	3	1	0	10	3		Ferruccio Valcareggi
1974	Faza grupowa	10/16	3	1	1	1	5	4		6	4	2	0	12	0		Ferruccio Valcareggi
1978	IV miejsce	4/16	7	4	1	2	9	6		6	5	0	1	18	4		Enzo Bearzot Fulvio Bernardini
1982	Mistrzostwo	1/24	7	4	3	0	12	6		8	5	2	1	12	6		Enzo Bearzot
1986	1/8 finału	12/24	4	1	2	1	5	6		Kwalifikacja jako mistrz świata							Enzo Bearzot
1990	III miejsce	3/24	7	6	1	0	10	2		Kwalifikacja jako gospodarz							Azeglio Vicini
1994	II miejsce	2/24	7	4	2	1	8	5		10	7	2	1	22	7		Arrigo Sacchi
1998	Ćwierćfinał	5/32	5	3	2	0	8	3		10	6	4	0	13	2		Cesare Maldini
2002	1/8 finału	15/32	4	1	1	2	5	5		8	6	2	0	16	3		Giovanni Trapattoni
2006	Mistrzostwo	1/32	7	5	2	0	12	2		10	7	2	1	17	8		Marcello Lippi
2010	Faza grupowa	26/32	3	0	2	1	4	5		10	7	3	0	18	7		Marcello Lippi
2014	Faza grupowa	22/32	3	1	0	2	2	3		10	6	4	0	19	9		Cesare Prandelli
2018	Nie zakwalifikowała się									12	7	3	2	21	9		Giampiero Ventura
2022										9	4	4	1	13	3		Roberto Mancini
2026										8	6	0	2	21	12		Luciano Spalletti Gennaro Gattuso
2030	Kwalifikacje do rozegrania
2034	Kwalifikacje do rozegrania
Razem	Mistrzostwo (4 razy)	18/22	82	45	20	17	128	77		119	79	30	10	239	78

Mistrzostwa Europy

Udział w mistrzostwach Europy									.	Kwalifikacje						.	Selekcjonerzy
Rok	Runda	Pozycja	M	W	R	P	GZ	GS		M	W	R	P	GZ	GS
1960	Nie brała udziału									Nie brała udziału
1964	Nie zakwalifikowała się									2	2	1	1	8	3		Edmondo Fabbri
1968	Mistrzostwo	1/4	3	1	2	0	3	1		6	5	1	0	17	3		Helenio Herrera Ferruccio Valcareggi
1972	Nie zakwalifikowała się									6	4	2	0	12	4		Ferruccio Valcareggi
1976										6	2	3	1	3	3		Fulvio Bernardini Enzo Bearzot
1980	IV miejsce	4/8	4	1	3	0	2	1		Kwalifikacja jako gospodarz							Enzo Bearzot
1984	Nie zakwalifikowała się									8	1	3	4	6	12
1988	Półfinał	4/8	4	2	1	1	4	3		8	6	1	1	16	4		Azeglio Vicini
1992	Nie zakwalifikowała się									8	3	4	1	12	5		Azeglio Vicini
1996	Faza grupowa	10/16	3	1	1	1	3	3		10	7	2	1	20	6		Arrigo Sacchi
2000	II miejsce	2/16	6	4	1	1	9	4		8	4	3	1	13	5		Dino Zoff
2004	Faza grupowa	9/16	3	1	2	0	3	2		8	5	2	1	17	4		Giovanni Trapattoni
2008	Ćwierćfinał	8/16	4	1	2	1	3	4		12	9	2	1	22	9		Roberto Donadoni
2012	II miejsce	2/16	6	2	3	1	6	7		10	8	2	0	20	2		Cesare Prandelli
2016	Ćwierćfinał	5/24	5	3	1	1	6	2		10	7	3	0	16	7		Antonio Conte
2020	Mistrzostwo	1/24	7	5	2	0	13	4		10	10	0	0	37	4		Roberto Mancini
2024	1/8 finału	14/24	4	1	1	2	3	5		8	4	2	2	16	9		Roberto Mancini Luciano Spalletti
2028	Kwalifikacje do rozegrania
2032	Kwalifikacje do rozegrania
Razem	Mistrzostwo (2 razy)	11/17	49	22	19	8	55	36		120	77	31	14	235	80

Puchar Konfederacji

Udział w pucharze konfederacji
Rok	Runda	Pozycja	M	W	R	P	GZ	GS	Selekcjoner
1992	Nie zakwalifikowała się
1995
1997
1999
2001
2003
2005
2009	Faza grupowa	5/8	3	1	0	2	3	5	Marcello Lippi
2013	III miejsce	3/8	5	2	2	1	10	10	Cesare Prandelli
2017	Nie zakwalifikowała się
Razem	III miejsce	2/10	8	3	2	3	13	15

Liga Narodów

Liga Narodów
Edycja	Dywizja	Etap	Pozycja	M	W	R	P	GZ	GS	Selekcjoner
2018/2019	A	Faza grupowa (A3)	2/3	4	1	2	1	2	2	Roberto Mancini
2020/2021	A	Turniej finałowy	3/4	8	4	3	1	10	5	Roberto Mancini
2022/2023	A	Turniej finałowy	3/4	8	4	2	2	12	11
2024/2025	A	Turniej finałowy	5/8	8	4	2	2	17	13	Luciano Spalletti
Razem	A	III miejsce (2 razy)		28	13	9	6	41	31

Selekcjonerzy

Nr.	Selekcjoner	Okres urzędzowania		M	Z	R	P	GZ	GS	+/-	Z%	Sukcesy
	Komisja Techniczna	15.05.1910	21.05.1911	7	1	2	4	14	20	–6	16.67
1.	Pozzo, VittorioVittorio Pozzo	29.06.1912	03.07.1912	3	1	0	2	4	8	–4	33.33
	Komisja Techniczna	22.12.1912	20.01.1924	32	13	10	9	49	50	–1	40.63
(1.)	Pozzo, VittorioVittorio Pozzo	09.03.1924	02.06.1924	5	2	1	2	5	9	–4	40
	Komisja Techniczna	16.11.1924	18.06.1925	6	2	1	3	3	11	–8	33.33
2.	Rangone, AugustoAugusto Rangone	04.11.1925	10.06.1928	24	12	7	5	68	45	+17	50	IO 1928
3.	Carcano, CarloCarlo Carcano	14.10.1928	28.04.1929	6	3	1	2	13	13	0	50
(1.)	Pozzo, VittorioVittorio Pozzo	01.12.1929	05.08.1948	87	60	16	11	224	110	+114	68.97	MŚ 1934 IO 1936 MŚ 1938
4.	Novo, FerruccioFerruccio Novo	27.02.1949	02.07.1950	9	5	1	3	18	11	+7	55.56
	Komisja Techniczna	08.04.1951	29.11.1959	45	18	11	16	74	64	+10	40
5.	Viani, GiuseppeGiuseppe Viani	06.01.1960	13.03.1960	2	1	0	1	4	3	+1	50
6.	Ferrari, GiovanniGiovanni Ferrari	10.12.1960	04.11.1961	6	4	0	2	21	13	+8	66.67
7.	Ferrari, GiovanniGiovanni Ferrari Mazza, PaoloPaolo Mazza	05.05.1962	07.06.1962	5	3	1	1	8	4	+4	60
8.	Fabbri, EdmondoEdmondo Fabbri	11.11.1962	19.07.1966	29	18	6	5	63	18	+45	62.07
9.	Herrera, HelenioHelenio Herrera Valcareggi, FerruccioFerruccio Valcareggi	01.09.1966	27.03.1967	4	3	1	0	7	2	+5	75
10.	Valcareggi, FerruccioFerruccio Valcareggi	25.06.1967	23.06.1974	54	28	20	+8	6	96	43	51.85	ME 1968 MŚ 1970
11.	Bernardini, FulvioFulvio Bernardini	28.09.1974	08.06.1975	6	1	2	3	2	5	–3	16.67
12.	Bernardini, FulvioFulvio Bernardini Bearzot, EnzoEnzo Bearzot	27.09.1975	08.06.1977	16	11	2	3	34	16	+18	68.75
13.	Bearzot, EnzoEnzo Bearzot	08.10.1977	17.06.1986	88	40	26	22	115	84	+31	45.45	MŚ 1982
14.	Vicini, AzeglioAzeglio Vicini	08.10.1986	12.10.1991	54	32	15	7	76	24	+52	59.26	ME 1988 MŚ 1990
15.	Sacchi, ArrigoArrigo Sacchi	13.11.1991	06.11.1996	53	34	11	8	90	36	+54	64.15	MŚ 1994
16.	Maldini, CesareCesare Maldini	22.01.1997	31.07.1998	20	10	8	2	30	13	+17	50
17.	Zoff, DinoDino Zoff	01.08.1998	04.07.2000	23	11	7	5	34	19	+15	47.83	ME 2000
18.	Trapattoni, GiovanniGiovanni Trapattoni	06.07.2000	15.07.2004	44	25	12	7	68	30	+38	56.82
19.	Lippi, MarcelloMarcello Lippi	16.07.2004	12.07.2006	29	17	10	2	45	19	+26	37.78	MŚ 2006
20.	Donadoni, RobertoRoberto Donadoni	13.07.2006	24.06.2008	23	13	5	5	35	22	+13	56.52
(19.)	Lippi, MarcelloMarcello Lippi	24.06.2008	01.07.2010	27	11	11	5	38	28	+10	40.74
21.	Prandelli, CesareCesare Prandelli	01.07.2010	24.06.2014	56	25	14	17	81	58	+23	44.64	ME 2000 PK 2013
22.	Conte, AntonioAntonio Conte	14.07.2014	02.07.2016	25	14	6	5	34	21	13	56
23.	Ventura, GiampieroGiampiero Ventura	15.07.2016	15.11.2017	16	9	4	3	27	13	+14	56.25
24.	Di Biagio, LuigiLuigi Di Biagio	02.02.2018	14.05.2018	2	0	1	1	1	3	–2	0
25.	Mancini, RobertoRoberto Mancini	14.05.2018	12.08.2023	61	37	15	9	123	45	+78	60.66	ME 2020 LN 2021, LN 2023
26.	Spalletti, LucianoLuciano Spalletti	01.09.2023	10.06.2025	24	12	6	6	40	29	+11	50
27.	Gattuso, GennaroGennaro Gattuso	15.06.2025	urzęduje	6	5	0	1	19	9	+10	83.33
Łącznie				897	481	233	185	1473	951	+522	53.62

Mistrzowie Świata w 2006

Podstawowe ustawienie Reprezentacji Włoch w czasie Mundialu 2006

Buffon Cannavaro Nesta (Materazzi) Zambrotta Grosso Gattuso Pirlo Camoranesi Perrotta Totti Toni (Gilardino)

Trener: Marcello Lippi

Obecny skład

Kadra na mecze Mistrzostw Europy 2020. Występy i gole aktualne na 17 czerwca 2021.

Nr	Imię i nazwisko	Data urodzenia	Występy	Gole	Klub
Bramkarze
1	Salvatore Sirigu	12 stycznia 1987	24	0	Torino
12	Alessio Cragno	28 czerwca 1994	1	0	Cagliari
21	Gianluigi Donnarumma	25 lutego 1999	28	0	Paris Saint-Germain
26	Alex Meret	22 marca 1997	2	0	SSC Napoli
Obrońcy
2	Giovanni Di Lorenzo	4 sierpnia 1993	8	0	SSC Napoli
3	Giorgio Chiellini	14 sierpnia 1984	109	8	Juventus
4	Leonardo Spinazzola	25 marca 1993	16	0	AS Roma
	Danilo D’Ambrosio	9 września 1988	5	0	Inter Mediolan
	Gianluca Mancini	17 kwietnia 1996	5	0	AS Roma
15	Francesco Acerbi	10 lutego 1988	14	1	Lazio
16	Alessandro Florenzi	11 marca 1991	44	2	AS Roma
19	Leonardo Bonucci	1 maja 1987	104	7	Juventus
	Cristiano Biraghi	1 września 1992	9	1	Fiorentina
	Mattia Caldara	5 maja 1994	2	0	Atalanta
13	Emerson Palmieri	3 sierpnia 1994	6	0	Olympique Lyon
23	Alessandro Bastoni	13 kwietnia 1999	4	0	bez klubu
	Davide Calabria	6 grudnia 1996	1	0	A.C. Milan
25	Rafael Tolói	10 października 1990	4	0	Atalanta
	Gian Marco Ferrari	15 lutego 1992	1	1	bez klubu
Pomocnicy
16	Bryan Cristante	3 marca 1995	12	0	AS Roma
7	Lorenzo Pellegrini	19 czerwca 1996	14	1	AS Roma
8	Jorginho	20 grudnia 1991	30	5	Chelsea
	Nicolò Zaniolo	2 lipca 1999	7	2	AS Roma
18	Nicolò Barella	7 lutego 1997	25	5	Inter Mediolan
5	Manuel Locatelli	8 stycznia 1998	11	3	Sassuolo
	Giacomo Bonaventura	22 sierpnia 1989	14	0	Fiorentina
	Roberto Gagliardini	7 kwietnia 1994	6	0	Inter Mediolan
	Stefano Sensi	5 sierpnia 1995	4	2	Inter Mediolan
6	Marco Verratti	5 listopada 1992	4	0	Paris Saint-Germain
20	Federico Bernardeschi	16 lutego 1994	6	1	Juventus
12	Matteo Pessina	21 kwietnia 1997	5	2	Atalanta
	Vincenzo Grifo	7 kwietnia 1993	2	0	SC Freiburg
	Gaetano Castrovilli	17 lutego 1997	1	0	Fiorentina
Napastnicy
9	Andrea Belotti	20 grudnia 1993	34	12	Torino
10	Lorenzo Insigne	4 czerwca 1991	43	9	SSC Napoli
14	Federico Chiesa	25 października 1997	27	1	Juventus
17	Ciro Immobile	20 lutego 1990	48	15	Lazio
	Moise Kean	28 lutego 2000	8	2	Juventus
	Francesco Caputo	6 sierpnia 1987	1	0	Sassuolo
	Stephan El Shaarawy	27 października 1992	25	3	Shanghai Shenhua
	Kevin Lasagna	10 sierpnia 1992	5	0	Udinese
	Riccardo Orsolini	24 stycznia 1997	1	1	Bologna
11	Domenico Berardi	1 sierpnia 1994	7	4	Sassuolo
	Stefano Okaka	9 sierpnia 1989	1	0	Udinese
	Matteo Politano	3 sierpnia 1993	1	2	SSC Napoli
22	Giacomo Raspadori	18 lutego 2000	1	0	Sassuolo

Rekordy

Najwięcej występów

Gianluigi Buffon jest rekordzistą pod względem występów reprezentacji Włoch z 176 meczami

Lista zawodników z największą liczbą oficjalnych meczów dla seniorskiej reprezentacji Włoch (według stanu z 18 czerwca po meczu z Holandią). Pogrubiono zawodników obecnie występujących dla drużyny narodowej.

Lp.	Zawodnik	Lata	Mecze	Gole
1.	Gianluigi Buffon	1997–2018	176	0
2.	Fabio Cannavaro	1997–2010	136	2
3.	Paolo Maldini	1988–2002	126	7
4.	Leonardo Bonucci	2010–	121	8
5.	Giorgio Chiellini	2004–2022	117	8
	Daniele De Rossi	2004–2017	117	21
7.	Andrea Pirlo	2002–2015	116	13
8.	Dino Zoff	1968–1983	112	0
9.	Gianluca Zambrotta	1999–2010	98	2
10.	Giacinto Facchetti	1963–1977	94	3

Najlepsi strzelcy

Lista zawodników z największą liczbą zdobytych bramek we włoskiej reprezentacji seniorksiej w oficjalnych spotkaniach (wg stanu z 18 czerwca 2023 po meczu z Holandią). Pogrubiono zawodników obecnie występujących dla drużyny narodowej.

Luigi Riva – najlepszy strzelec w historii reprezentacji Włoch

Lp.	Zawodnik	Lata	Gole	Mecze	Średnia
1.	Luigi Riva	1965–1974	35	42	0,83
2.	Giuseppe Meazza	1930–1939	33	53	0,62
3.	Silvio Piola	1935–1952	30	34	0,88
4.	Roberto Baggio	1988–2004	27	56	0,48
	Alessandro Del Piero	1995–2008	27	91	0,33
6.	Adolfo Baloncieri	1920–1930	25	47	0,53
	Filippo Inzaghi	1997–2007	25	57	0,44
	Alessandro Altobelli	1980–1988	25	61	0,41
9.	Christian Vieri	1997–2005	23	49	0,47
	Francesco Graziani	1975–1983	23	64	0,36

Linki zewnętrzne

• Oficjalna witryna związku. figc.it. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-05-16)]. (wł.).
• Profil na stronie FIFA. fifa.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-11-16)]. (ang.).
• Profil na National Football Teams (ang.)
• RSSSF – archiwum wyników (ang.)
• RSSSF – archiwum zawodników z największą liczbą meczów i goli (ang.)
• RSSSF – archiwum trenerów 1910 – (ang.)
• Planet World Cup – archiwum wyników na mistrzostwach świata (ang.)
• Planet World Cup – archiwum wyników w eliminacjach do mistrzostw świata (ang.)
• Planet World Cup – składy Włoch na poszczególnych Mundialach (ang.)