Hilal Nesin

Hilal Nesin
Algemene informatie
Geboortedatum	20ste eeuw
Geboorteplaats	Çamşıh Köy, Divriği, Sivas, Turkije
Werk
Beroep	Muzikant, theaterdocent, schrijver
Familie
Partner(s)	Ahmet Nesin (sinds 2013)

Hilal Nesin is een Turkse muzikant, theaterdocent en schrijver. Ze is vooral bekend om haar werk op het gebied van vrouwenrechten en mensenrechten.

Opleiding

Na haar afstuderen aan de afdeling Turkse volksmuziek van het Conservatorium İsmail Baha Sürarslan van de gemeente Antalya, volgde ze theateropleiding aan het Kunstcentrum Müjdat Gezen.

Kunstleven

Tussen 2012 en 2016 maakte Hilal Nesin een volksmuziekprogramma op Aydın TV, waarmee ze de Turkse volksmuziek bij een breed publiek onder de aandacht bracht. Nadat ze zich in Antalya had gevestigd, nam ze deel aan culturele, artistieke en sociale projecten binnen de gemeente Muratpaşa. Om de deelname van vrouwen aan het sociale leven te stimuleren, richtte ze de theatergroep Çeşnibahar voor vrouwen op en nam ze de rol van artistiek directeur op zich. Met deze groep leidde Nesin initiatieven gericht op vrouwenzaken en richtte ze zich met de musical Çeşnibahar op vrouwenthema’s op het theaterpodium. Ze schreef en regisseerde het stuk Koca Yasa, dat zowel binnen als buiten Turkije werd opgevoerd. Daarnaast bracht ze stukken als Gıvır en Pembe Gözlük Mor Ayna op de planken. Ook regisseerde ze het oratorium Şeyh Bedrettin'den Bu Yana Can Yana, geschreven door de schrijver Cemal Canpolat, dat de oproep tot vrede van moeders behandelt.

In 2016 bracht Nesin onder het label Çimen’s Yapım haar album Dağarcık uit. Daarnaast schreef ze literaire werken zoals Koca Yasa, Şeyimin Derdi, Gevşek Vidalar, Kızınca Kıyamet, Bir Atımlık Sen, Diren Muhtar en Yarın Yamalak.

Activisme voor mensenrechten

In 2016 verhuisde Hilal Nesin naar Frankrijk vanwege rechtszaken die tegen haar waren aangespannen in Turkije na haar vermeende belediging van president Recep Tayyip Erdoğan. Ze begon ze theaterles te geven aan het Bergisch Gladbach Education and Culture Center in Bergisch Gladbach, Duitsland. Nesin deed onderzoek naar Turkse vrouwen die naar het buitenland waren geëmigreerd, interviewde bijna 300 vrouwen en publiceerde haar bevindingen over schendingen van vrouwenrechten. Tijdens haar werk voerde ze persoonlijke interviews met vrouwelijke slachtoffers van seksueel geweld en documenteerde ze hun trauma's.

In Turkijke werd een arrestatiebevel tegen Nesin uitgevaardigd op beschuldiging van "propaganda voor een terroristische organisatie", naar aanleiding van haar berichten op sociale media over 'Operatie Olijftak'. Nesin werd ook aangevallen door Turkstalige personen tijdens het winkelen in Duitsland, en in Frankrijk werden de veiligheidsmaatregelen aangescherpt vanwege veiligheidsoverwegingen. Er werd beweerd dat Nesins naam voorkwam op executielijsten stond die door de Republiek Turkije zouden zijn opgesteld.

Nesin verwerkt haar gevoeligheid voor vrouwenproblemen en sociale rechtvaardigheid in haar kunst. In haar werken behandelt ze maatschappelijke kwesties op een directe manier en streeft ze ernaar het publiek hierover te informeren. Op 2 oktober 2024 nam ze deel aan de Straatsburg Justitievergaderingen (ook wel de 3e Mars voor Rechtvaardigheid genoemd) die plaatsvond in Straatsburg, Frankrijk, voor het Europees Hof voor de Rechten van de Mens en de Raad van Europa, waarbij ze de aandacht vestigde op mensenrechtenschendingen in Turkije.

Privéleven

Hilal Nesin trouwde in 2013 met journalist en schrijver Ahmet Nesin. Nesin is de schoondochter van Aziz Nesin, een van de belangrijkste schrijvers van de Turkse literatuur. Haar kunstcarrière begon in Turkije, maar woont sinds 2016 in het buitenland.