แอนดรูว์ เมานต์แบตเทน-วินด์เซอร์
แอนดรูว์ เมานต์แบตเทน-วินด์เซอร์ | |
|---|---|
แอนดรูว์ใน ค.ศ. 2022 | |
| เกิด | เจ้าชายแอนดรูว์ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1960 พระราชวังบักกิงแฮม ลอนดอน ประเทศอังกฤษ |
| การศึกษา | วิทยาลัยทหารเรือบริแทนเนีย |
| คู่สมรส | ซาราห์ เฟอร์กูสัน (สมรส 1986; หย่า 1996) |
| บุตร | |
| บุพการี |
|
| ราชวงศ์ | วินด์เซอร์ |
| ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง | |
| รับใช้ | สหราชอาณาจักร |
| แผนก/ | ราชนาวี |
| ชั้นยศ | ผู้บังคับบัญชา |
| ตวามขัดแย้ง | สงครามฟอล์กแลนด์ |
| ลายมือชื่อ | |
แอนดรูว์ อัลเบิร์ต คริสเตียน เอ็ดเวิร์ด เมานต์แบตเทน-วินด์เซอร์ เคยดำรงพระยศ เจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก[1] ประสูติ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1960 เป็นสมาชิกในราชวงศ์วินด์เซอร์และเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร และเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ เคยดำรงตำแหน่งเป็นดยุกแห่งยอร์ก[2] ระหว่าง ค.ศ. 1986 - ค.ศ. 2025 และอยู่ในอันดับที่แปดของลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ
ในวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 2022 สำนักพระราชวังอังกฤษได้ประกาศว่า พระยศทางทหารและกิจการในพระอุปถัมภ์ทั้งหมดของเจ้าชายแอนดรูว์ จะถูกโอนกลับคืนไปยังสมเด็จพระราชินีนาถ และเจ้าชายแอนดรูว์จะมิได้ปฏิบัติพระภารกิจ นอกจากนี้ พระองค์จะทรงต่อสู้ต่อข้อกล่าวหาในฐานะพลเรือน[3] ทั้งนี้สืบเนื่องจากกรณีอื้อฉาวที่เจ้าชายแอนดรูว์ทรงถูกฟ้องร้องในกรณีมีความสัมพันธ์ทางเพศกับเด็กอายุ 17 ปี เมื่อปี ค.ศ. 2001[4]
ต่อมาในวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2025 สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร พระเชษฐาธิราช ทรงถอดพระอิสริยยศของเจ้าชายแอนดรูว์ทั้งหมด ทั้งนี้ เจ้าชายแอนดรูว์จะทรงใช้พระนามว่า "แอนดรูว์ เมานต์แบตเทน-วินด์เซอร์" และจะทรงย้ายจากพระตำหนักรอยัลลอดจ์ที่บาร์กเชอร์ไปประทับที่พระตำหนักซานดริงแฮมแทน[5] ทั้งนี้ สำนักพระราชวังสหราชอาณาจักรได้นำพระประวัติของพระองค์ออกจากเว็บไซต์ทั้งหมดด้วย[6]
วัยเยาว์
[แก้]ประสูติเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 กับเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ ณ พระราชวังบักกิงแฮม ชื่อแอนดรูว์ได้มาจากเจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก ปู่ของเขาซึ่งสิ้นพระชนม์ไปเมื่อ 16 ปีก่อนเขาเกิด
ชีวิตส่วนตัว
[แก้]แอนดรูว์เสกสมรสและต่อมาทรงหย่าร้างกับซาราห์ เฟอร์กูสัน เขายังได้ทรงปฏิบัติราชการในราชนาวีอังกฤษ โดยเข้าร่วมทำการรบในสงครามฟอล์กแลนด์บนเรือหลวง HMS Invincible ในปัจจุบันมีหน้าที่เป็นตัวแทนพิเศษในด้านการค้าและการลงทุนระหว่างประเทศของสหราชอาณาจักร
พระธิดา
[แก้]แอนดรูว์และซาราห์ เฟอร์กูสันมีพระธิดาด้วยกัน 2 พระองค์
- เจ้าหญิงเบียทริซ (Princess Beatrice) ประสูติเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2531 ณ โรงพยาบาลพอร์ตแลนด์ กรุงลอนดอน พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทสืบราชสมบัติลำดับ 9 แห่งพระราชวงศ์อังกฤษ ต่อจากพระบิดา
- เจ้าหญิงยูเชนี (Princess Eugenie) ประสูติเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2533 ณ โรงพยาบาลพอร์ตแลนด์ กรุงลอนดอน พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทสืบราชสมบัติลำดับ 12 แห่งพระราชวงศ์อังกฤษ ต่อจากอะธีนา มาเปลลี มอซซี
ฐานันดรและพระอิสริยยศ
[แก้]พระอิสริยยศ
[แก้]- 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 – 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 : เจ้าชายแอนดรูว์ (His Royal Highness The Prince Andrew)
- 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 – 13 มกราคม พ.ศ. 2565 : เจ้าชายดยุกแห่งยอร์ก (His Royal Highness The Duke of York)
- เฉพาะในประเทศสกอตแลนด์: เจ้าชายเอิร์ลแห่งอินเวอร์นิส (His Royal Highness The Earl of Inverness)
- 13 มกราคม พ.ศ. 2565 – 17 ตุลาคม พ.ศ. 2568: เจ้าชายดยุกแห่งยอร์ก (The Duke of York)
- 17 ตุลาคม – 30 ตุลาคม พ.ศ. 2568: เจ้าชายแอนดรูว์ (The Prince Andrew)
- 30 ตุลาคม พ.ศ. 2568 – ปัจจุบัน: แอนดรูว์ เมานต์แบตเทน-วินด์เซอร์ (Andrew Mountbatten-Windsor)
อดีตเจ้าชายแอนดรูว์ทรงมีพระอิสริยยศอย่างเป็นทางการว่า สมเด็จเจ้าฟ้าชายแอนดรูว์ อัลเบิร์ต คริสเตียน เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ ดยุกแห่งยอร์ก เอิร์ลแห่งอินเวอร์นิส และบารอนคิลลีลี (His Royal Highness The Prince Andrew Albert Christian Edward, Prince of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, Duke of York, Earl of Inverness and Baron Killyleagh)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
[แก้]สหราชอาณาจักร
[แก้]21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 – 30 ตุลาคม พ.ศ. 2568: เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญแห่งสมเด็จพระราชินีนาถวิคตอเรีย ชั้นอัศวินสูงสุด (GCVO)[7]
23 เมษายน พ.ศ. 2549 – 30 ตุลาคม พ.ศ. 2568: เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งการ์เทอร์ (KG)[11]
ต่างประเทศ
[แก้]พ.ศ. 2531: เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญโอลาฟ ชั้นประถมาภรณ์[12]
พ.ศ. 2553: เครื่องอิสริยาภรณ์สหพันธ์ ชั้นสายสร้อย[13]
พ.ศ. 2558: เครื่องอิสริยาภรณ์นกอินทรีแอซเท็ก ชั้นสายสะพาย[14]
พ.ศ. 2560: เครื่องราชอิสริยาภรณ์อิซาเบลชาวคาทอลิก[15]
พงศาวลี
[แก้]| พงศาวลีของแอนดรูว์ เมานต์แบตเทน-วินด์เซอร์ |
|---|
อ้างอิง
[แก้]- ↑ ดยุกแห่งยอร์ก สหราชอาณาจักร[ลิงก์เสียถาวร]. สถาบันราชภัฏนครสวรรค์
- ↑ ข่าวในพระราชสำนัก[ลิงก์เสียถาวร], สำนักข่าว กรมประชาสัมพันธ์, เผยแพร่วันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555, เรียกข้อมูลวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
- ↑ "A statement from Buckingham Palace regarding The Duke of York". The Royal Family. 13 มกราคม 2022. สืบค้นเมื่อ 13 มกราคม 2022.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Calfas, Jennifer (10 สิงหาคม 2021). "Prince Andrew Sued by Epstein Accuser Virginia Giuffre Over Alleged Sexual Assault". Wall Street Journal.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Nanji, Noor (30 ตุลาคม 2025). "Andrew stripped of 'prince' title and will move out of Royal Lodge". BBC News. สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2025.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Longmire, Becca (31 ตุลาคม 2025). "Prince Andrew's name erased from official royal list after he's stripped of all titles". People. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2025.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "The Duke of York appointed GCVO, 21 February 2011". Official Website of The British Monarchy. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2011. สืบค้นเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2011.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "No. 56951". The London Gazette. 2 มิถุนายน 2003. น. 6753.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "St George's Chapel > History > Orders of Chivalry". St George's Chapel. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 20 สิงหาคม 2008. สืบค้นเมื่อ 27 ตุลาคม 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "No. 48072". The London Gazette. 18 มกราคม 1980. น. 899.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 "Honours and Decorations". The Duke of York. 26 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 12 มกราคม 2020.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Honours and Decorations". The Duke of York. 26 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 12 มกราคม 2020.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Johnson, Alice (26 พฤศจิกายน 2010). "Khalifa, Queen Elizabeth II exchange orders". Gulf News. Dubai.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "TRH The Prince of Wales and The Duchess of Cornwall Awarded with the Mexican Order of the Aztec Eagle". Embassy of Mexico in the United Kingdom (ข่าวประชาสัมพันธ์). 21 สิงหาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 12 มกราคม 2020.
{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "El Rey reconoce que Isabel II ha hecho posible la visita de Estado a Reino Unido" [King Felipe recognises that Elizabeth II has made possible the state visit to the United Kingdom]. lavanguardia.com (ภาษาสเปน). La Vanguardia. 14 กรกฎาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 19 มกราคม 2018.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
- บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2503
- บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
- แอนดรูว์ เมานต์แบตเทน วินด์เซอร์
- ดยุกแห่งยอร์ก
- ราชวงศ์วินด์เซอร์
- นักบินเฮลิคอปเตอร์
- นักบินในสงครามฟอล์กแลนด์
- คริสต์ศาสนิกชนนิกายแองกลิคันชาวอังกฤษ
- บุคคลจากเวสต์มินสเตอร์
- ตระกูลเมานต์แบ็ตเทน-วินด์เซอร์
- ตระกูลโบวส์-ลีออน
- พลเรือโทชาวสหราชอาณาจักร
- พระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถ
- พระราชบุตรในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
- บทความเกี่ยวกับ ชีวประวัติ ที่ยังไม่สมบูรณ์