สนธิสัญญากัมโปฟอร์มีโอ
บทความนี้ยังต้องการเพิ่มแหล่งอ้างอิงเพื่อพิสูจน์ความถูกต้อง |
| สนธิสัญญากัมโปฟอร์มีโอระหว่างสาธารณรัฐฝรั่งเศสและออสเตรีย | |
|---|---|
หน้าสุดท้ายของสนธิสัญญา | |
| วันลงนาม | 17 ตุลาคม ค.ศ. 1797 |
| ที่ลงนาม | กัมโปฟอร์มีโด สาธารณรัฐเวนิส |
| ผู้ลงนาม | |
| ภาษา | ฝรั่งเศส |
สนธิสัญญากัมโปฟอร์มีโอระหว่างสาธารณรัฐฝรั่งเศสและออสเตรีย (ฝรั่งเศส: Traité de Campo-Formio entre la République française et l'Autriche) ได้รับการลงนามเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม 1797 ระหว่างสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 กับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ออสเตรีย) เพื่อยุติสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่หนึ่งในอิตาลี สนธิสัญญานี้เกิดขึ้นหลังจากนายพลนโปเลียน โบนาปาร์ต เอาชนะกองทัพออสเตรียในอิตาลีตอนเหนือและบังคับให้ออสเตรียเข้าสู่การเจรจา[1]
เงื่อนไขสำคัญ ได้แก่ การยุบสาธารณรัฐเวนิสอันดำรงอยู่หลายร้อยปี ฝรั่งเศสได้รับดินแดนเวเนโต อิสเตรีย และดัลเมเชียจากเวนิส ส่วนออสเตรียได้รับพื้นที่เวนิสทางแผ่นดินใหญ่และดินแดนอื่น ๆ บางส่วน เพื่อแลกกับการยอมรับการจัดตั้งสาธารณรัฐซิสอัลไพน์ และสาธารณรัฐลิกูเรียนที่ฝรั่งเศสให้การอุปถัมภ์ในอิตาลีเหนือ[2] นอกจากนี้ สนธิสัญญายังกำหนดเส้นเขตแดนใหม่ในยุโรปกลาง โดยออสเตรียยอมสละสิทธิในเนเธอร์แลนด์ (ปัจจุบันคือเบลเยียม) การจัดแบ่งดินแดนเหล่านี้ทำให้ฝรั่งเศสขยายอำนาจจากลุ่มน้ำไรน์ลงไปถึงอิตาลีตอนเหนือ
ผลของสนธิสัญญากัมโปฟอร์มีโอมีความสำคัญในหลายมิติ ในทางการเมือง สนธิสัญญานี้ตอกย้ำความสำเร็จของฝรั่งเศสหลังการปฏิวัติ และยกระดับสถานะของนโปเลียนจากแม่ทัพท้องถิ่นขึ้นสู่เวทีการเมืองยุโรป ในทางภูมิรัฐศาสตร์ มันเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนดุลอำนาจในแถบอิตาลีและยุโรปกลาง ซึ่งจะดำเนินต่อไปในสงครามนโปเลียนช่วงต้น แม้สนธิสัญญากัมโปฟอร์มีโอจะเป็นเพียงข้อตกลงระยะสั้นซึ่งต่อมาถูกแทนที่ด้วยการปะทะกันอีกหลายครั้งระหว่างฝรั่งเศสและออสเตรีย แต่ก็ถือเป็นหมุดหมายสำคัญที่แสดงให้เห็นถึงพลังการทหารและการทูตของฝรั่งเศสในยุคนั้น และเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้นโปเลียนก้าวขึ้นสู่สถานะผู้นำระดับทวีปอย่างแท้จริง