เมื้อ

ดูเพิ่ม: เม-อู, เมือ, เมื่อ, เม่อ, และ เม้อ

ภาษาไทย

รูปแบบอื่น

• เมือ (ล้าสมัย)

รากศัพท์

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *mɯəᴬ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ເມືອ (เมือ), ไทลื้อ ᦵᦙᦲ (เมี), ไทใหญ่ မိူဝ်း (เมิ๊ว)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		เมื้อ e m ụ̄ ˆ ɒ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	mʉ́ʉa
	ราชบัณฑิตยสภา	muea
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/mɯa̯˦˥/(สัมผัส)
ไฟล์เสียง

คำกริยา

เมื้อ

1. (ล้าสมัย) ไป, กลับ

   เข้ารุกรวนทวนแทง รแรงเร่งมาหนา ถึงพิมพิสาครราช พระบาทขาดคอช้าง ขุนพลคว้างขวางรบ กันพระศพกษัตรีย์ หนีเมื้อเมืองท่านไท ครั้นพระศพเข้าได้ ลั่นเขื่อนให้หับทวาร ท่านนา

   (พระลอ)

   ธก็สั่งมนตรี แลไพร่ฟ้า ช้างม้าคลี่คืนเมื้อ โองการเชื้อสองพี่ คิดที่เราจะไป ก็ให้ผูกกระไดข่าวคอย ผู้รู้รอยชาวด่าน หว่านความรักชักชิด

   (พระลอ)