เขียว

ดูเพิ่ม: เขี้ยว

ภาษาไทย

รูปแบบอื่น

• ขยว (เลิกใช้, สมัยสุโขทัย)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		เขียว e kʰ ī y w
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	kǐao
	ราชบัณฑิตยสภา	khiao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/kʰia̯w˩˩˦/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

สีเขียว

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *xiəwᴬ; ร่วมเชื้อสายกับปักษ์ใต้ เขี้ยว, คำเมือง ᨡ᩠ᨿᩅ (ข‍ยว), เขิน ᨡ᩠ᨿᩴ (ข‍ยํ), ลาว ຂຽວ (ข‍ยว), ไทลื้อ ᦵᦃᧁ (เฃว), ไทดำ ꪵꪄꪫ (แฃว), ไทขาว ꪄꪸꪫ, ไทใหญ่ ၶဵဝ် (เขว), อาหม 𑜁𑜢𑜈𑜫 (ขิว์), จ้วง heu, จ้วงแบบจั่วเจียง keu, แสก เห่ว; เทียบไหลดั้งเดิม *kʰiːw (“น้ำเงิน”)

คำคุณศัพท์

เขียว (คำอาการนาม ความเขียว)

1. มีสีอย่างสีใบไม้สด

   เขียว:  

   คำพ้องความ: ดูที่ อรรถาภิธาน:เขียว

   สุดหล้าฟ้าเขียว

   โกรธจนหน้าเขียว

2. (โบราณ) น้ำเงิน, คราม

คำแปลภาษาอื่น

มีสีอย่างสีใบไม้สด

• กะยาตะวันตก: ꤞꤛꤣ꤭ (เษือ̂³)
• กะเหรี่ยง:

  ปะโอ: သွမ်း

• เกาหลี: 녹색의 (noksaeg-ui), 초록의 (ko) (chorog-ui)
• เขมร: បៃតង (km) (ไบตง)
• จ้วง: heu

  จั่วเจียง: keu

• จีน:

  กวางตุ้ง: 綠色嘅 / 绿色嘅 (luk⁶ sik¹ ge³)

  จีนกลาง: 綠色的 / 绿色的 (zh) (lǜsè de)

• เซอร์โบ-โครเอเชีย:

  ซีริลลิก: зѐлен

  ละติน: zèlen (sh)

• ญี่ปุ่น: 緑の (ja) (みどりの, midori no), 緑色の (ja) (りょくしょくの, ryokushoku no), 青い (ja) (あおい, aoi), 青の (ja) (あおの, ao no)
• ดัตช์: groen (nl)
• ตากาล็อก: lungti, lungtian, berde (tl)
• ไทดำ: ꪵꪄꪫ (แฃว)
• ไทลื้อ: ᦵᦃᧁ (เฃว)
• ไทใหญ่: ၶဵဝ် (shn) (เขว)
• บัลแกเรีย: зеле́н (bg) ช. (zelén)
• ปักษ์ใต้: เขี้ยว
• โปรตุเกส: verde (pt)
• โปแลนด์: zielony (pl)
• ฝรั่งเศส: vert (fr)
• พม่า: စိမ်း (my) (จิม์:)
• ฟินแลนด์: vihreä (fi)
• มลายูแบบปัตตานี: هيجا
• มาเลเซีย: hijau (ms)
• มาซิโดเนีย: зелен (zelen)
• เยอรมัน: grün (de)
• เรอหวั่ง: mvshǿng
• โรเมเนีย: verde (ro)
• ละติน: viridis (la) (วีรีดิซ)
• ลาว: ຂຽວ (lo) (ข‍ยว)
• เวียดนาม: xanh (vi) (ซัญ), xanh lá cây (vi) (ซัญ ล้า เก็ย), xanh lục (ซัญ หลุ่ก), lục (vi) (หลุ่ก)
• สเปน: verde (es) (เบร์เด)
• สวีเดน: grön (sv)
• สันสกฤต: हरित (sa) (หริต), हरित् (sa) (หริตฺ), हरितवर्ण (หริตวรฺณ)
• ไหล: kieu
• อังกฤษ: green (en)
• อิตาลี: verde (it)
• อินโดนีเซีย: hijau (id)
• เอสโตเนีย: roheline (et)
• เอสเปรันโต: verda (eo) (เวฺร์ดา)
• ฮังการี: zöld (hu)
• ฮินดี: हरा (hi) (หรา), सब्ज़ (สพฺซ)

ดูเพิ่ม

สีในภาษาไทย
แดง	เขียว	เหลือง	ครีม	ขาว
--	บานเย็น	น้ำเงินอมเขียว	มะนาว	ชมพู
คราม	น้ำเงิน	ส้ม	เทา	เม็ดมะปราง
ดำ	ม่วง	น้ำตาล	ฟ้า	ฟ้าอมเขียว

คำสืบทอด

• → เขมร: ខៀវ (เขียว)

รากศัพท์ 2

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *xwiːwᴬ; ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ขิว, ลาว ຂິວ (ขิว), ຂີວ (ขีว), ไทใหญ่ ၶဵဝ် (เขว)

คำคุณศัพท์

เขียว (คำอาการนาม ความเขียว)

1. กลิ่นเหม็นอย่างกลิ่นใบไม้สดบางชนิด

   เหม็นเขียว

2. (ความหมายนี้พิสูจน์⁽⁺⁾ได้ไหม) (โบราณ) เหม็นเน่า

รากศัพท์ 3

จากผิวของสัตว์ที่มีสีเขียว

คำนาม

เขียว (คำลักษณนาม ตัว)

1. (งู~) ชื่องูสีเขียวหลายชนิดและหลายวงศ์ เช่น เขียวพระอินทร์ (Chrysopelea ornata) เขียวหางไหม้ท้องเหลือง (Trimeresurus albolabris)

คำเกี่ยวข้อง

• เขียวพระอินทร์
• เขียวหางไหม้
• เขียวหางไหม้ท้องเขียว
• เขียวหางไหม้ท้องเหลือง

รากศัพท์ 4

ร่วมเชื้อสายกับลาว ຂຽວ (ข‍ยว)

คำกริยา

เขียว

1. (โบราณ) รีบไป, รีบมา

คำพ้องความ

• เคียว, เครียว