ลักษณะ

ภาษาไทย

รากศัพท์

ยืมมาจากสันสกฤต लक्षण (ลกฺษณ, “สิ่งชี้บอก, เครื่องหมาย”); เทียบบาลี ลกฺขณ

เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ feature (ภาษาศาสตร์), quality (นิติศาสตร์), character (ป่าไม้), trait (พันธุศาสตร์), characteristic (ประชากรศาสตร์ 4 ก.พ. 2545)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ลัก-สะ-หฺนะ l ạ k – s a – h ̥ n a
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	lák-sà-nà
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	lak-sa-na
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/lak̚˦˥.sa˨˩.naʔ˨˩/^{(สัมผัส)}

คำนาม

ลักษณะ (คำลักษณนาม ลักษณะ)

(ทั่วไป, ภาษาหนังสือ) รูปแบบอื่นของ ลักษณ์ (“สมบัติเฉพาะตัว”)
น้ำมีลักษณะเป็นของเหลว

ลูกบิลเลียดมีลักษณะกลม

ลูกเต๋ามีลักษณะเหลี่ยม

คนไทยมีลักษณะอ่อนโยน
ประเภท
ใน 3 ลักษณะ

ลูกคำ