Jump to content

ఆన్ కార్సన్

వికీపీడియా నుండి
ఆన్ కార్సన్

2024లో కార్సన్
2024లో కార్సన్
జననంఆన్ ప్యాట్రిసియా కార్సన్
(1950-06-21) 1950 జూన్ 21 (వయసు: 76)
టొరంటో, ఒంటారియో, కెనడా
వృత్తి
  • కవి
  • వ్యాసకర్త
  • అనువాదకురాలు
  • క్లాసిసిస్ట్
  • ప్రొఫెసర్
పౌరసత్వం
  • కెనడా
  • ఐస్‌లాండ్
విద్యటొరంటో విశ్వవిద్యాలయం (బి.ఎ., ఎం.ఎ., పిహెచ్.డి.)
కాల వ్యవధి1979–ప్రస్తుతం
సాహిత్య ప్రక్రియ
  • కవిత
  • వ్యాసం
  • అనువాదం
ప్రసిద్ధ రచనలుs
ప్రసిద్ధ పురస్కారాలు
దాంపత్యభాగస్వామిరాబర్ట్ కర్రీ

ఆన్ ప్యాట్రిసియా కార్సన్ (జననం జూన్ 21, 1950) కెనడియన్ విద్యావేత్త, రచయిత్రి. టొరంటోలో జన్మించిన ఆమె టొరంటో విశ్వవిద్యాలయం నుండి పట్టభద్రురాలయ్యారు. 1979 నుండి వివిధ విశ్వవిద్యాలయాలలో ప్రొఫెసర్‌గా, లెక్చరర్‌గా పనిచేశారు. తన వృత్తిజీవితంలో క్లాసిక్స్, కంపారిటివ్ లిటరేచర్, క్రియేటివ్ రైటింగ్ బోధించారు. యూనివర్సిటీ ఆఫ్ కాల్గరీ, ప్రిన్స్‌టన్ యూనివర్సిటీ, ఎమోరీ యూనివర్సిటీ, మెక్‌గిల్ యూనివర్సిటీ, యూనివర్సిటీ ఆఫ్ మిషిగన్, న్యూయార్క్ విశ్వవిద్యాలయం లలో పనిచేశారు. వ్యాసాలు, కవితల సంకలనాలతో పాటు పురాతన గ్రీక్ విషాదాంత నాటకాల అనువాదాలతో సహా ఇరవైకి పైగా పుస్తకాలను కార్సన్ రచించారు.

ఆమె గుగ్గెన్‌హీమ్, మక్‌ఆర్తర్ ఫెలోషిప్‌లను పొందారు. లన్నన్ సాహిత్య అవార్డు, రెండు గ్రిఫిన్ పోట్రీ ప్రైజులు, టి. ఎస్. ఇలియట్ ప్రైజ్, ప్రిన్సెస్ ఆఫ్ అస్తురియాస్ అవార్డు, గవర్నర్ జనరల్ ఆంగ్ల కవిత్వ అవార్డు, పెన్/నబోకోవ్ అవార్డులను గెలుచుకున్నారు. కెనడియన్ సాహిత్యానికి చేసిన కృషికి 2005లో ఆర్డర్ ఆఫ్ కెనడా సభ్యురాలిగా నియమితులయ్యారు. 2026లో ఆమెకు నోబెల్ సాహిత్య బహుమతి లభించింది.

జీవిత చరిత్ర

[మార్చు]

తొలి జీవితం, విద్య

[మార్చు]

ఆన్ కార్సన్ 1950 జూన్ 21న కెనడాలోని టొరంటోలో జన్మించారు. ఆమె తండ్రి బ్యాంకర్. కెనడాలోని పలు చిన్న పట్టణాలలో ఆమె పెరిగారు. 1965లో ఒంటారియోలోని స్టోనీ క్రీక్‌లో నివసిస్తున్న సమయంలో, హ్యామిల్టన్ మాల్‌లో విల్లిస్ బార్న్‌స్టోన్ ఎడిట్ చేసి అనువదించిన సప్పో రచనల ద్విభాషా సంస్కరణను ఆమె కనుగొన్నారు. ఇది ప్రాచీన గ్రీక్ అనువాదంపై ఆమెకు ఆసక్తిని రేకెత్తించింది. బిషప్ రెయాన్ కాథలిక్ సెకండరీ పాఠశాలలో మధ్యాహ్న భోజన విరామ సమయంలో లాటిన్ ఉపాధ్యాయుడు ఆమెకు స్వచ్ఛందంగా బోధించారు.[1][2]

1968లో కార్సన్ టొరంటో విశ్వవిద్యాలయానికి చెందిన సెయింట్ మైఖేల్స్ కాలేజಿನಲ್ಲಿ చేరారు. అయితే జాన్ మిల్టన్ గురించిన తప్పనిసరి కోర్సు వంటి కళా ఆర్ట్స్ డిగ్రీకి అవసరమైన కొన్ని కోర్సులతో విసిగిపోయారు. మొదటి, రెండేళ్ల ముగింపులో రెండుసార్లు ఆమె చదువు ఆపేశారు. కొంతకాలం గ్రాఫిక్ ఆర్ట్స్‌లో పనిచేశారు. ఆ తర్వాత టొరంటో విశ్వవిద్యాలయానికి తిరిగి వచ్చి, 1974లో బ్యాచిలర్ ఆఫ్ ఆర్ట్స్ డిగ్రీని, 1975లో క్లాసిక్స్‌లో మాస్టర్ ఆఫ్ ఆర్ట్స్ డిగ్రీని, 1981లో క్లాసిక్స్‌లో పిహెచ్.డి. పూర్తి చేశారు.[2][3][3][4] యూనివర్సిటీ ఆఫ్ సెయింట్ ఆండ్రూస్‌లో ఒక సంవత్సరం గ్రీక్ మెట్రిక్స్, టెక్చువల్ క్రిటిసిజం అభ్యసించారు.[5]

విద్యా వృత్తి

[మార్చు]

టొరంటో విశ్వవిద్యాలయంలో పిహెచ్.డి. పూర్తి చేయడానికి ముందే, 1979లో యూనివర్సిటీ ఆఫ్ కాల్గరీలో కార్సన్ తన క్లాసిక్స్ బోధనా వృత్తిని ప్రారంభించారు.[2] 1980లో ప్రిన్స్‌టన్ విశ్వవిద్యాలయంలో చేరి, అక్కడ ఇన్‌స్ట్రక్టర్‌గా, ఆ తర్వాత అసిస్టెంట్ ప్రొఫెసర్‌గా బోధించారు.[6] రాక్‌ఫెల్లర్ ఫౌండేషన్ రెసిడెన్స్ స్కాలర్‌గా (1986–1987) న్యూయార్క్‌లోని 92వ స్ట్రీట్ వై లో కూడా బోధించారు.[7] పదోన్నతి లభించకపోవడంతో[8] 1987లో ప్రిన్స్‌టన్‌ను వీడి, ఒక సంవత్సరం పాటు అట్లాంటాలోని ఎమోరీ విశ్వవిద్యాలయంలో క్లాసికల్ లాంగ్వేజెస్, సాహిత్యాన్ని బోధించారు. ఆ తర్వాత మాంట్రియల్‌కు వెళ్లి మెక్‌గిల్ విశ్వవిద్యాలయంలో క్లాసిక్స్ శాఖలో గ్రాడ్యుయేట్ స్టడీస్ డైరెక్టర్‌గా చేరారు.[9]

1990ల చివరలో మెక్‌గిల్ విశ్వవిద్యాలయం ప్రాచీన గ్రీక్ గ్రాడ్యుయేట్ కోర్సులన్నింటినీ రద్దు చేసి, క్లాసిక్స్ శాఖను మూసివేసింది. మిగిలిన క్లాసిక్స్ కోర్సులను హిస్టరీ శాఖకు మార్చింది.[2] మెక్‌గిల్‌లో అసోసియేట్ ప్రొఫెసర్‌గా బోధిస్తూనే, కార్సన్ ప్రతి సంవత్సరం సగం కాలం ఇతర సంస్థలలో గెస్ట్ లెక్చరర్‌గా గడిపారు. యూనివర్సిటీ ఆఫ్ మిషిగన్ (1999–2000),[10] యూనివర్సిటీ ఆఫ్ కాలిఫోర్నియా, బర్కిలీ, కాలిఫోర్నియా కాలేజ్ ఆఫ్ ఆర్ట్స్ అండ్ క్రాఫ్ట్స్‌లలో బోధించారు.[2] 2000లో మెక్‌గిల్ విశ్వవిద్యాలయంలో జాన్ మాక్‌నాటన్ క్లాసిక్స్ ప్రొఫెసర్‌గా నియమితులయ్యారు.[11]

2003లో కార్సన్ మిషిగన్‌లోని ఆన్ ఆర్బర్‌కు, యూనివర్సిటీ ఆఫ్ మిషిగన్‌కు మారారు. అక్కడ 2009 వరకు క్లాసికల్ స్టడీస్, కంపారిటివ్ లిటరేచర్, ఇంగ్లీష్ లాంగ్వేజ్ అండ్ లిటరేచర్ ప్రొఫెసర్‌గా సేవలందించారు.[12] 2004లో ఆక్స్‌ఫర్డ్ విశ్వవిద్యాలయంలో పొయెట్రీ ప్రొఫెసర్ పదవికి పోటీపడ్డారు. క్రిస్టోఫర్ రిక్స్ తర్వాత రెండవ స్థానంలో నిలిచారు.[13] 2009లో మరోసారి ఈ పదవికి పోటీపడే అవకాశం ఉన్నట్లు పేర్కొనబడింది.[14]

2009లో న్యూయార్క్ విశ్వవిద్యాలయం (ఎన్.వై.యు.) క్రియేటివ్ రైటింగ్ ప్రోగ్రామ్‌లో డిస్టింగిష్డ్ పోయెట్-ఇన్-రెసిడెన్స్, విజిటింగ్ ప్రొఫెసర్‌గా చేరారు.[15] భర్త, సహకారి అయిన రాబర్ట్ కర్రీతో కలిసి ఎన్.వై.యు.లో "ఎగోసర్కస్" అనే సహకార కళపై వార్షిక తరగతిని నిర్వహిస్తున్నారు.[16] 2010 నుండి 2016 వరకు కార్సన్ కార్నెల్ విశ్వవిద్యాలయంలో ఆండ్రూ డి. వైట్ ప్రొఫెసర్-అట్-లార్జ్‌గా ఉన్నారు.[17] 2013లో స్టాన్‌ఫోർഡ് విశ్వవిద్యాలయంలో మోర్ విజిటింగ్ పోయెట్‌గా పనిచేశారు.[18] 2014లో బార్డ్ కాలేజెలో విజిటింగ్ డిస్టింగిష్డ్ రైటర్-ఇన్-రెసిడెన్స్‌గా చేరారు.[19]

ముఖ్యమైన గౌరవాలు

[మార్చు]

కార్సన్ 2022లో రాయల్ సొసైటీ ఆఫ్ లిటరేచర్ ఇంటర్నేషనల్ రైటర్‌గా ఎన్నికయ్యారు.[20] 2023 మేలో 2023–2024 కాలానికి క్లాసికల్ అసోసియేషన్ గౌరవ అధ్యక్షురాలిగా ప్రకటించబడ్డారు.[21] ప్రపంచ భాషలు, సంస్కృతులకు అందించిన విశేష కృషికి గాను ఆమె అంతర్జాతీయ విగ్డిస్ బహుమతిని అందుకున్నారు.[22]

క్లాసికల్ సంప్రదాయంతో కూడిన ఆటవిడుపు సంభాషణలో ఆధునిక సాహిత్యానికి కొత్త రూపాలను సృష్టించిన ఆమె సాహసోపేతమైన, సృజనాత్మక రచనలకు గాను ఆమెకు 2026 నోబెల్ సాహిత్య బహుమతి లభించింది.[23][24]

నోబెల్ బహుమతితో పాటు అందించిన బయోబిబ్లియోగ్రఫీలో కమిటీ చైర్ ఆండర్స్ ఓల్సన్, కొత్త సాహిత్య రూపాల సృష్టికి కార్సన్ క్లాసికల్, ఆధునిక రచయితలను కలపడమే కేంద్రమని పేర్కొన్నారు. ఎకానమీ ఆఫ్ ది అన్‌లాస్ట్ పుస్తకంలో సైమోనిడెస్‌ను పాల్ సెలాన్‌తో, మెన్ ఇన్ ది ఆఫ్ అవర్స్ పుస్తకంలో తుసిదిడిస్‌ను వర్జీనియా వూల్ఫ్‌తో జతకట్టడాన్ని ఆయన ఉదాహరించారు. ఆమె గ్రీక్ అనువాదాలను స్వతంత్ర సాహిత్య కృతులుగా అభివర్ణించారు.[25]

సాహిత్యం

[మార్చు]

కార్సన్ క్లాసిసిస్ట్, ప్రాచీన గ్రీక్ అనువాదకురాలు. అయితే ఆమె రచనలు అనేక రంగాల నుండి ఆలోచనలు, థీమ్‌లను మిళితం చేస్తాయి. కొన్నిసార్లు ఒకే రచనలో గద్యం, కవిత్వం, వ్యాసాన్ని ఉపయోగించి ఆధునిక ప్రముఖులు, ప్రాచీన క్లాసికల్ ప్రముఖుల మధ్య చర్చలను ఊహిస్తాయి.[26]

2021 నాటికి కార్సన్ పద్దెనిమిది పుస్తకాలను ప్రచురించారు. ఆల్ఫ్రెడ్ ఎ. నాప్, న్యూ డైరెక్షన్స్, ప్రిన్స్‌టన్ యూనివర్సిటీ ప్రెస్, బ్రిక్ బుక్స్, మెక్‌క్లెల్ల్యాండ్ & స్టీవర్ట్, బ్లడ్డేక్స్ బుక్స్, జోనాథన్ కేప్, ఒబెరోన్ బుక్స్, సిల్ఫ్ ఎడిషన్స్ ద్వారా ఆమె పుస్తకాలు ప్రచురితమయ్యాయి.[27][28][29][28]

2025లో కెనడియన్ ఇండీ రాక్ బ్యాండ్ 'ది గ్రేట్ లేక్స్ సూట్' ఆల్బమ్‌లో కార్సన్ కనిపెట్టిన గ్రేట్ లేక్స్ ప్రేరేపిత కవితలను ఆమె వినిపించారు.[30]

రచనలు

[మార్చు]

ఎరోస్ ది బిట్టర్‌స్ವೀట్ (1986) - సప్పో సృష్టించిన 'గ్లుకుపిక్రాన్' అనే పదం ద్వారా ఆనందం, బాధల ఏకకాల అనుభవంగా ఎరోస్‌ను పరిశీలిస్తుంది.[31] సప్పో, ప్రాచీన గ్రీక్ నవలా రచయితలు, ప్లేటో రచనలలో కోరికల త్రిభుజాలు ఎలా కనిపిస్తాయో ఇది పరిశీలిస్తుంది.[32] 1981 నాటి ఆమె డాక్టోరల్ థీసిస్ 'ఒడి ఎట్ అమో ఎర్గో సుమ్' ఆధారంగా రూపొందించబడిన ఈ గ్రంథం,[33] ఆమె తదుపరి ప్రచురణలకు పునాది వేసింది.[2]

మెన్ ఇన్ ది ఆఫ్ అవర్స్ (2000) - చిన్న కవితలు, పద్య వ్యాసాలు, శ్లోకాలు, జ్ఞాపకార్థ గద్యాలు, ఇంటర్వ్యూలు, స్క్రిప్ట్‌లు, గ్రీక్, లాటిన్ అనువాదాల హైబ్రిడ్ సంకలనం.[9]

2012 టొరంటో విశ్వవిద్యాలయం పిహెచ్.డి. పట్టభద్రుల తరగతి సమావేశంలో కార్సన్ 'షార్ట్ టాక్స్' (చిన్న సంభాషణలు) శ్రేణిని ప్రసంగించారు.[34] 2011లో బుష్ థియేటర్ 'సిక్స్‌טי సిక్స్ బుక్స్' ప్రాజెక్ట్‌లో భాగంగా కింగ్ జేమ్స్ బైబిల్ ఆధారంగా 'జూడ్: ది గోట్ ఎట్ మిడ్‌నైట్' అనే రచనను చేశారు.[35][36]

స్పందన

[మార్చు]

కార్సన్ తొలి కవితా సంకలనం 'కానికులా డి అన్నా' (1984) క్వార్టర్లీ రివ్యూ ఆఫ్ లిటరేచర్ బెట్టి కొల్లాడే అవార్డును గెలుచుకుంది.[37][38] ఆమె మొదటి వ్యాసాల సంకలనం 'ఎరోస్ ది బిట్టర్‌స్ವೀట్' ప్రచురితమైన పదిహేనేళ్లలో అపారమైన ప్రశంసలు పొందింది.[39] 1999లో మోడరన్ లైబ్రరీ రీడర్స్ జాబితాలో 20వ శతాబ్దపు 100 ఉత్తమ నాన్-ఫిక్షన్ పుస్తకాలలో ఇది చోటు సంపాదించుకుంది.[40]

క్విబెక్ రైటర్స్ ఫెడరేషన్ అవార్డులు, లాన్నన్ సాహిత్య అవార్డు, పుష్కార్ట్ ప్రైజ్, రాక్‌ఫెల్లర్ ఫెలోషిప్, గుగ్గెన్‌హీమ్ ఫెలోషిప్, మక్‌ఆర్తర్ ఫెలోషిప్ పొందారు. నేషనల్ బుక్ క్రిటిక్స్ సర్కిల్ అవార్డుకు మూడుసార్లు షార్ట్‌లిస్ట్ అయ్యారు.[41][42][43] టి. ఎస్. ఇలియట్ ప్రైజ్ గెలుచుకున్న తొలి మహిళా కవిగా నిలిచారు. గ్రిఫిన్ పోట్రీ ప్రైజ్‌ను రెండుసార్లు గెలుచుకున్న తొలి కవిగా గుర్తింపు పొందారు.

2005లో కెనడా ఆర్డర్ సభ్యురాలిగా నియమితులయ్యారు. 2018లో న్యూ అకాడమీ ప్రైజ్ ఇన్ లిటరేచర్‌కు లాంగ్‌లిస్ట్ అయ్యారు. 2020లో ప్రిన్సెస్ ఆఫ్ అస్తురియాస్ అవార్డు, 2021లో పెన్/నబోకోవ్ అవార్డు, 2020లో గవర్నర్ జనరల్ ఆంగ్ల కవిత్వ అవార్డును గెలుచుకున్నారు.[44][45][46]

అనువాదం

[మార్చు]

కార్సన్ పది ప్రాచీన గ్రీక్ విషాదాంత నాటకాలను అనువదించారు - ఐస్కిలస్ రాసిన 'అగామెమ్నాన్', సోఫోక్లెస్ రాసిన 'యాంటిగోన్', 'ఎలెక్ట్రా', యూరిపిడెస్ రాసిన ఏడు నాటకాలు (అల్సెస్టిస్, హేక్యూబా, హెరాక్లెస్, హిప్పోలిటస్, ఇఫిజెనియా ఇన్ టౌరిస్, ఒరెస్టెస్, ది బక్కాయ్), అలాగే సప్పో కవిత్వాన్ని ఇంగ్లీష్‌లోకి అనువదించారు.[47][48][49][50][51][52][53]

2001లో ప్రచురితమైన 'ఎలెక్ట్రా' నాటక అనువాదం 2010లో పెన్ అవార్డు ఫర్ పోట్రీ ఇన్ ట్రాన్స్‌లేషన్ గెలుచుకుంది.[54] 2015లో ఇవో వాన్ హోవ్ దర్శకత్వంలో జూలియేట్ బినోచ్ నటించిన కార్సన్ 'యాంటిగోన్' నాటకం లక్సెంబర్గ్, లండన్, న్యూయార్క్, పారిస్ నగరాలలో ప్రదర్శించబడింది.

వ్యక్తిగత జీవితం

[మార్చు]

కార్సన్ తన వ్యక్తిగత జీవితాన్ని అత్యంత గోప్యంగా ఉంచుతారు. తన రచనలను ఆత్మకథాత్మకంగా చూడటాన్ని ఇష్టపడరు.[55] ఆమె మొదటి వివాహం ఎనిమిదేళ్లు సాగి 1980లో ముగిసింది.[2]

కార్సన్ తండ్రి రాబర్ట్‌కు అల్జీమర్స్ వ్యాధి ఉంది. ఆమె కవితలు 'ది గ్లాస్ ఎస్సే' తదితర రచనలలో తండ్రి మానసిక, శారీరక క్షీణతను ప్రస్తావించారు. ఆమె తల్లి మార్గరెట్ 1997లో కన్నుమూశారు. ఆమె సోదరుడు మైఖేల్ 1978లో డ్రగ్స్ కేసులో అరెస్టయి కెనడాను విడిచి వెళ్ళిపోయారు.

కార్సన్ కళాకారుడు రాబర్ట్ కర్రీని వివాహం చేసుకున్నారు. మిషిగన్ విశ్వవిద్యాలయంలో బోధిస్తున్న సమయంలో ఆయన పరిచయమయ్యారు. వారు 'నాక్స్', 'యాంటిగోనిక్' వంటి అనేక ప్రాజెక్ట్‌లలో కలిసి పనిచేశారు.

2022 ఏప్రిల్‌లో కార్సన్, కర్రీ దంపతులకు ఐస్‌లాండ్ పౌరసత్వం లభించింది. 2024 ఆగస్టులో లండన్ రివ్యూ ఆఫ్ బుక్స్ వ్యాసంలో తనకు పార్కిన్సన్స్ వ్యాధి సోకినట్లు ఆమె వెల్లడించారు.[56]

పురస్కారాలు, ఫెలోషిప్‌ల జాబితా

[మార్చు]

విజేత

[మార్చు]
  • 1984: క్వార్టర్లీ రివ్యూ ఆఫ్ లిటరేచర్ బెట్టి కొల్లాడే అవార్డు - 'కానికులా డి అన్నా'[57]
  • 1996: లన్నన్ సాహిత్య అవార్డు (కవిత్వం)[58]
  • 1996: క్యూబెక్ రైటర్స్ ఫెడరేషన్ అవార్డు - ఎ. ఎం. క్లైన్ కవిత్వ బహుమతి ('గ్లాస్, ఐరనీ అండ్ గాడ్')[59]
  • 1997: పుష్కార్ట్ ప్రైజ్ ('జగెట్')[60]
  • 1998: క్యూబెక్ రైటర్స్ ఫెడరేషన్ అవార్డు - ఎ. ఎం. క్లైన్ కవిత్వ బహుమతి ('ఆటోబయోగ్రఫీ ఆఫ్ రెడ్')[59]
  • 2001: గ్రిఫిన్ పోట్రీ ప్రైజ్ ('మెన్ ఇన్ ది ఆఫ్ అవర్స్')[61]
  • 2001: టి. ఎస్. ఇలియట్ ప్రైజ్ ('ది బ్యూటీ ఆఫ్ ది హస్బెండ్')[62]
  • 2001: లాస్ ఏంజిల్స్ టైమ్స్ బుక్ ప్రైజ్ ('ది బ్యూటీ ఆఫ్ ది హస్బెండ్')[63]
  • 2001: క్యూబెక్ రైటర్స్ ఫెడరేషన్ అవార్డు ('ది బ్యూటీ ఆఫ్ ది హస్బెండ్')[59]
  • 2010: పెన్ అవార్డు ఫర్ పోట్రీ ఇన్ ట్రాన్స్‌లేషన్ ('న్ ఒరెస్టియా')[54]
  • 2012: క్రిటికోస్ ప్రైజ్ ('యాంటిగోనిక్')[64]
  • 2014: గ్రిఫిన్ పోట్రీ ప్రైజ్ ('రెడ్ డాక్>')[65]
  • 2016: బ్లూ మెట్రోపాలిస్ ఇంటర్నేషనల్ లిటరరీ గ్రాండ్ ప్రైజ్[66]
  • 2019: మాన్యువల్ అకునా ఇంటర్నేషనల్ పోట్రీ ప్రైజ్[67]
  • 2020: ప్రిన్సెస్ ఆఫ్ అస్తురియాస్ అవార్డు (సాహిత్యం)[44]
  • 2020: గవర్నర్ జనరల్ ఆంగ్ల కవిత్వ అవార్డు ('నార్మా జీన్ బేకర్ ఆఫ్ ట్రాయ్')[46]
  • 2021: పెన్/నబోకోవ్ అవార్డు[45]
  • 2025: పారిస్ రివ్యూ హాడడా అవార్డు[68]
  • 2025: జ్బిగ్నియెవ్ హెర్బర్ట్ ఇంటర్నేషనల్ లిటరరీ అవార్డు[69]
  • 2026: నోబెల్ సాహిత్య బహుమతి[23]

ఫెలోషిప్‌లు

[మార్చు]
  • 1997: రాక్‌ఫెల్లర్ ఫౌండేషన్ బెల్లాజియో సెంటర్ ఫెలోషిప్[70]
  • 1998: గుగ్గెన్‌హీమ్ ఫెలోషిప్ (కవిత్వం)[71]
  • 2000: మక్‌ఆర్తర్ ఫెలోషిప్[72]
  • 2007: అన్నా-మరియా కెల్లెన్ ఫెలోషిప్ (అమెరికన్ అకాడమీ ఇన్ బెర్లిన్)[73]
  • 2011: క్రియేటివ్ స్కాట్లాండ్ / కోవ్ పార్క్ మురియెల్ స్పార్క్ ఫెలోషిప్[74]
  • 2018: ఇంగా మారెన్ ఒట్టో ఫెలోషిప్[75]

అకడమిక్

[మార్చు]
  • 1986–1987: రాక్‌ఫెల్లర్ స్కాలర్-ఇన్-రెసిడెన్స్ (92వ స్ట్రీట్ వై, న్యూయార్క్)
  • 2012: టొరంటో విశ్వవిద్యాలయం నుండి గౌరవ డిగ్రీ[34]
  • 2014: సెయింట్ ఆండ్రూస్ విశ్వవిద్యాలయం నుండి గౌరవ డాక్టరేట్[76]

ఎంపిక చేసిన రచనల జాబితా

[మార్చు]

రచనలు

[మార్చు]

అనువాదాలు

[మార్చు]
  • ఎలెక్ట్రా (2001)[48]
  • ఇఫ్ నాట్, వింటర్ (2002)[53]
  • గ్రీఫ్ లెసన్స్ (2006)[50]
  • అన్ ఒరెస్టియా (2009)[47]
  • ఇఫిజెనియా అమంగ్ ది టౌరియన్స్ (2014)[51]
  • యాంటిగోన్ (2015)[49]
  • బక్కాయ్ (2015)[52]

మూలాలు

[మార్చు]
  1. ↑ Gumboc, Annaliese (అక్టోబరు 8, 2026). "A 1965 visit to a Hamilton mall bookstore is where Nobel laureate discovered her passion". Hamilton Spectator. Archived from the original on అక్టోబరు 11, 2026. Retrieved అక్టోబరు 12, 2026.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Rae, Ian (డిసెంబరు 27, 2001). "Anne Carson". The Literary Encyclopedia. Archived from the original on సెప్టెంబరు 16, 2020. Retrieved సెప్టెంబరు 16, 2020.
  3. 1 2 Bresge, Adina (అక్టోబరు 8, 2026). "Anne Carson wins Nobel Prize in Literature". University of Toronto. Retrieved అక్టోబరు 8, 2026.
  4. ↑ Ross, Val (మార్చి 23, 2001). "Alumni: Classic Carson". University of Toronto Magazine. Archived from the original on సెప్టెంబరు 16, 2020. Retrieved సెప్టెంబరు 16, 2020.
  5. ↑ Munoz, Theresa (అక్టోబరు 9, 2013). "Theresa Munoz and Anne Carson at Cove Park". Scottish Review of Books. Archived from the original on సెప్టెంబరు 17, 2020. Retrieved సెప్టెంబరు 16, 2020.
  6. ↑ Meyer, Paul (2016). "blue for (On Metonymns in Anne Carson)". She] (Ha?) She – The Canicula di Anna: A Fractal Approach (PDF). Toronto: University of Toronto. p. 163. Archived (PDF) from the original on మార్చి 31, 2023. Retrieved ఆగస్టు 26, 2020.
  7. ↑ Bloom, Harold; Lehman, David, eds. (1998). The Best of the Best American Poetry 1988–1997. New York: Scribner Poetry. p. 307. ISBN 978-0-684-84779-5. Retrieved జూలై 17, 2020.
  8. ↑ Rae, Ian (Autumn 2010). "Runaway Classicists: Anne Carson and Alice Munro's 'Juliet' Stories". Journal of the Short Story in English (55 – Special Issue: The Short Stories of Alice Munro). Presses universities d'Angers: 5. ISSN 1969-6108. Archived from the original on జూన్ 7, 2020. Retrieved సెప్టెంబరు 18, 2020.
  9. 1 2 ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; "Poetry Foundation" అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  10. ↑ "Institute for the Humanities: Norman Freehling Visiting Professorship". University of Michigan. Archived from the original on జూన్ 17, 2018. Retrieved సెప్టెంబరు 20, 2020.
  11. ↑ "Biography of Anne Carson". Brick Books. Archived from the original on అక్టోబరు 9, 2016. Retrieved సెప్టెంబరు 20, 2020.
  12. ↑ "Faculty History Project: Anne Carson". Millennium Project, University of Michigan. Archived from the original on ఆగస్టు 11, 2022. Retrieved సెప్టెంబరు 20, 2020.
  13. ↑ Curtis, Polly (ఏప్రిల్ 30, 2004). "Oxford names poetry professor shortlist". The Guardian. Archived from the original on డిసెంబరు 7, 2021. Retrieved సెప్టెంబరు 20, 2020.
  14. ↑ Waterson, James (ఫిబ్రవరి 26, 2009). "Poet Laureate snubs Oxford poetry post". Cherwell. Oxford Student Publications. Archived from the original on నవంబరు 22, 2019. Retrieved అక్టోబరు 2, 2020.
  15. ↑ Polner, Robert (నవంబరు 24, 2009). "NYU Creative Writing Program Presents New Interactive Performance by Anne Carson, Dec. 10". New York University. Retrieved సెప్టెంబరు 20, 2020.[permanent dead link]
  16. ↑ Anderson, Sam (మార్చి 14, 2013). "The Inscrutable Brilliance of Anne Carson". The New York Times Magazine. Archived from the original on అక్టోబరు 23, 2020. Retrieved సెప్టెంబరు 20, 2020.
  17. ↑ "All Professors-at-Large – 1965 to June 30, 2025". Program for Andrew D. White Professors-at-Large. Cornell University. Archived from the original on జూన్ 15, 2018. Retrieved సెప్టెంబరు 20, 2020.
  18. ↑ "A Reading by Anne Carson, The Mohr Visiting Poet". Stanford: Event Calendar. Stanford University. ఏప్రిల్ 23, 2013. Archived from the original on జనవరి 20, 2022. Retrieved సెప్టెంబరు 20, 2020.
  19. ↑ Primoff, Mark (ఏప్రిల్ 29, 2014). "Esteemed Writer Anne Carson To Join Bard College Faculty". Annandale-on-Hudson, New York: Bard College. Archived from the original on సెప్టెంబరు 15, 2020. Retrieved సెప్టెంబరు 20, 2020.
  20. ↑ "RSL International Writers". సెప్టెంబరు 3, 2023. Archived from the original on జనవరి 20, 2024. Retrieved డిసెంబరు 3, 2023.
  21. ↑ "Council". The Classical Association (in అమెరికన్ ఇంగ్లీష్). Archived from the original on మే 5, 2023. Retrieved మే 5, 2023.
  22. ↑ "Anne Carson is the 2023 Vigdís Prize Laureate | University of Iceland". english.hi.is. Archived from the original on ఫిబ్రవరి 23, 2024. Retrieved అక్టోబరు 2, 2024.
  23. 1 2 ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; "NobelPrize.org" అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  24. ↑ ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; "Youngs-2026" అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  25. ↑ "Anne Carson – Biobibliography". NobelPrize.org. అక్టోబరు 8, 2026. Retrieved అక్టోబరు 10, 2026.
  26. ↑ Stevenson, Verity (అక్టోబరు 8, 2026). "Everyone loves Anne Carson — even if it took some time for Canada to get her". CBC News. Archived from the original on అక్టోబరు 11, 2026. Retrieved అక్టోబరు 12, 2026.
  27. ↑ Kaysen, Ronda (అక్టోబరు 9, 2026). "Anne Carson's Publisher Has Won the Nobel Prize Twice in Two Years". The New York Times (in అమెరికన్ ఇంగ్లీష్). ISSN 0362-4331. Retrieved అక్టోబరు 10, 2026.
  28. 1 2 "Nobel Prize in Literature 2026 - Biobibliography". NobelPrize.org (in అమెరికన్ ఇంగ్లీష్). Retrieved అక్టోబరు 10, 2026.
  29. ↑ "Anne Carson | Bloodaxe Books". www.bloodaxebooks.com. Archived from the original on మార్చి 12, 2026. Retrieved అక్టోబరు 10, 2026.
  30. ↑ Alex Hudson, "Rheostatics Detail New Album Featuring Gord Downie, Alex Lifeson, Tanya Tagaq" Archived అక్టోబరు 8, 2025 at the Wayback Machine. Exclaim!, October 8, 2025.
  31. ↑ Corless-Smith, Martin (2015). "Living on the Edge: The Bittersweet Place of Poetry". In Wilkinson, Joshua Marie (ed.). Anne Carson: Ecstatic Lyre. Ann Arbor: University of Michigan Press. ISBN 978-0-472-05253-0.
  32. ↑ Scranton, Roy (Spring 2014). "Estranged Pain: Anne Carson's Red Doc>". Contemporary Literature. 55 (1). University of Wisconsin Press: 202–214. doi:10.1353/cli.2014.0010. S2CID 162212718. Archived from the original on జూన్ 7, 2020. Retrieved సెప్టెంబరు 18, 2020.
  33. ↑ Carson, Anne (1981). Odi et Amo Ergo Sum. Toronto: University of Toronto. [Doctoral thesis; under the name Anne Carson Giacomelli]
  34. 1 2 Au-Yeung, Gavin (నవంబరు 12, 2012). "Celebrating Fall Convocation 2012". University of Toronto. Archived from the original on డిసెంబరు 3, 2018. Retrieved సెప్టెంబరు 12, 2020.
  35. ↑ Woddis, Carole (అక్టోబరు 17, 2011). "Sixty-Six Books, Bush Theatre". The Arts Desk. Archived from the original on సెప్టెంబరు 16, 2020. Retrieved సెప్టెంబరు 16, 2020.
  36. ↑ Carson, Anne (2011). "The Goat at Midnight". In Haydon, Christopher; Holmes, Rachel; Power, Ben; Rourke, Josie (eds.). Sixty-Six Books: 21st Century Writers Speak to the King James Bible. London: Oberon Books. p. 521. ISBN 978-1-84943-227-6.
  37. ↑ Stevenson, Verity (అక్టోబరు 8, 2026). "Everyone loves Anne Carson — even if it took some time for Canada to get her". CBC News . Archived from the original on అక్టోబరు 12, 2026. Retrieved అక్టోబరు 12, 2026.
  38. ↑ Carson, Anne (1996). "Jaget". Chicago Review. 42 (2): 38–41. doi:10.2307/25304108. JSTOR 25304108.
  39. ↑ D'Agata, John (జూన్ 1, 2000). "Review: Men in the Off Hours". Boston Review. Archived from the original on సెప్టెంబరు 5, 2019. Retrieved సెప్టెంబరు 16, 2020.
  40. ↑ "Modern Library: 100 Best Nonfiction". Modern Library. Archived from the original on మార్చి 6, 2012. Retrieved సెప్టెంబరు 16, 2020.
  41. ↑ ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; "NBCCA 1998" అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  42. ↑ ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; "NBCCA 2000" అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  43. ↑ ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; "NBCCA 2010" అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  44. 1 2 "Anne Carson: Princess of Asturias Award for Literature 2020". Fundación Princesa de Asturias. Archived from the original on సెప్టెంబరు 15, 2020. Retrieved జూన్ 18, 2020.
  45. 1 2 ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; "PEN2021" అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  46. 1 2 ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; "ggaward" అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  47. 1 2 — (2009). An Oresteia. New York: Farrar, Straus and Giroux. ISBN 978-0-86547-916-6.
  48. 1 2 Carson, Anne (2001). Sophocles, Electra. Oxford & New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504960-2.
  49. 1 2 Carson, Anne (2015). Sophokles, Antigone. London: Oberon Books. ISBN 978-1-78319-810-8.
  50. 1 2 — (2006). Grief Lessons: Four Plays by Euripides. New York: The New York Review of Books. ISBN 978-1-59017-180-6.
  51. 1 2 — (2014). Euripides, Iphigenia Among the Taurians. Chicago & London: The University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-20362-1.
  52. 1 2 — (2015). Euripides, Bakkhai. London: Oberon Books. ISBN 978-1-78319-915-0.
  53. 1 2 — (2002). If Not, Winter: Fragments of Sappho. New York: Alfred A. Knopf. ISBN 978-0-375-41067-3.
  54. 1 2 "2010 PEN Award for Poetry in Translation". PEN America. నవంబరు 16, 2012. Archived from the original on జూన్ 21, 2020. Retrieved సెప్టెంబరు 12, 2020.
  55. ↑ Willard, Thomas (2011). "Anne Carson". In Canfield Reisman, Rosemary M. (ed.). Critical Survey of Poetry: British, Irish and Commonwealth Poets. Pasadena, California: Salem Press. pp. 225–228. ISBN 978-1-58765-755-9. Archived from the original on మే 17, 2022. Retrieved ఆగస్టు 26, 2020.
  56. ↑ Carson, Anne (ఆగస్టు 15, 2024). "Gloves on!". London Review of Books (in ఇంగ్లీష్). Vol. 46, no. 16. ISSN 0260-9592. Archived from the original on ఆగస్టు 11, 2024. Retrieved ఆగస్టు 11, 2024.
  57. ↑ Meyer, Paul (2016). "Foreword". She] ⟨Ha?⟩ She – The Canicula di Anna: A Fractal Approach (PDF). Toronto: University of Toronto. p. 2. Archived (PDF) from the original on మార్చి 31, 2023. Retrieved ఆగస్టు 26, 2020.
  58. ↑ "Anne Carson: 1996 Lannan Literary Award for Poetry". Lannan Foundation. Archived from the original on అక్టోబరు 1, 2020. Retrieved సెప్టెంబరు 12, 2020.
  59. 1 2 3 ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; "QSPELL" అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  60. ↑ ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; "Meyer Pushcart" అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  61. ↑ "Anne Carson: Griffin Poetry Prize 2001". The Griffin Trust for Excellence in Poetry. Archived from the original on ఏప్రిల్ 5, 2020. Retrieved సెప్టెంబరు 12, 2020.
  62. ↑ "About the T. S. Eliot Prize: List of Previous Winners". T. S. Eliot Foundation. Archived from the original on సెప్టెంబరు 30, 2020. Retrieved సెప్టెంబరు 12, 2020.
  63. ↑ Guccione, Jean (ఏప్రిల్ 28, 2002). "10 Authors Honored With Times Book Prizes". Los Angeles Times. Retrieved సెప్టెంబరు 12, 2020.
  64. ↑ "The 2012 Prize". The London Hellenic Prize. Archived from the original on డిసెంబరు 30, 2020. Retrieved సెప్టెంబరు 12, 2020.
  65. ↑ "Anne Carson: Griffin Poetry Prize 2014". The Griffin Trust for Excellence in Poetry. Archived from the original on సెప్టెంబరు 21, 2020. Retrieved సెప్టెంబరు 12, 2020.
  66. ↑ "Anne Carson wins 2016 Blue Metropolis Literary Grand Prix". Azure Scratchings. Blue Metropolis Literary Festival & Foundation. మార్చి 23, 2016. Archived from the original on జూలై 25, 2021. Retrieved సెప్టెంబరు 12, 2020.
  67. ↑ "Anne Carson gana el Premio Internacional Manuel Acuña 2019". Aristegui Noticias (in స్పానిష్). డిసెంబరు 23, 2019. Archived from the original on మార్చి 1, 2020. Retrieved సెప్టెంబరు 14, 2020.
  68. ↑ "Anne Carson Will Receive Our 2025 Hadada Award". The Paris Review. అక్టోబరు 9, 2024. Archived from the original on మే 16, 2025. Retrieved జూన్ 20, 2025.
  69. ↑ "Anne Carson receives the 2025 Zbigniew Herbert International Literary Award". Biblioteka Narodowa (National Library). జూన్ 14, 2025. Retrieved జూలై 8, 2026.
  70. ↑ Mullins, Andrew; McDonagh, Patrick (Winter 1997). "A Poet's Life". McGill News: Alumni Quarterly. Montreal: McGill University. Archived from the original on నవంబరు 4, 2013. Retrieved సెప్టెంబరు 20, 2020.
  71. ↑ "Fellows: Anne Carson". John Simon Guggenheim Memorial Foundation. Archived from the original on అక్టోబరు 1, 2019. Retrieved సెప్టెంబరు 12, 2020.
  72. ↑ "MacArthur Fellows Program: Anne Carson, Poet and Classicist". MacArthur Foundation. జూలై 1, 2000. Archived from the original on నవంబరు 9, 2020. Retrieved సెప్టెంబరు 12, 2012.
  73. ↑ "Fellows & Distinguished Visitors: Anne Carson (Class of Fall 2007)". The American Academy in Berlin: Hans Arnhold Center. Archived from the original on సెప్టెంబరు 24, 2020. Retrieved సెప్టెంబరు 12, 2020.
  74. ↑ "Creative Scotland / Cove Park Muriel Spark Fellowship: Anne Carson". Cove Park. Archived from the original on సెప్టెంబరు 16, 2020. Retrieved సెప్టెంబరు 16, 2020.
  75. ↑ "Anne Carson (In Residence: Inga Maren Otto Fellow)". The Watermill Center. నవంబరు 22, 2017. Archived from the original on మే 18, 2020. Retrieved సెప్టెంబరు 12, 2020.
  76. ↑ Sweetman, Rebecca (డిసెంబరు 1, 2014). "Laureation address: Anne Carson". University of St Andrews. Archived from the original on జూన్ 17, 2021. Retrieved సెప్టెంబరు 22, 2020.
  77. ↑ Carson, Anne (1986). Eros the Bittersweet: An Essay. Princeton: Princeton University Press. ISBN 978-0-608-02740-1.
  78. ↑ — (1992). Short Talks. London, Ontario: Brick Books. ISBN 978-1-77131-342-1.
  79. ↑ — (1995). Glass, Irony, and God. New York: New Directions Publishing. ISBN 978-0-8112-1302-8.
  80. ↑ — (1995). Plainwater: Essays and Poetry. New York: Alfred A. Knopf. ISBN 978-0-679-43178-7.
  81. ↑ — (1998). Autobiography of Red: A Novel in Verse. New York: Alfred A. Knopf. ISBN 978-0-375-40133-6.
  82. ↑ — (1999). Economy of the Unlost (Reading Simonides of Keos with Paul Celan). Princeton: Princeton University Press. ISBN 978-0-691-03677-9.
  83. ↑ — (2000). Men in the Off Hours. New York: Alfred A. Knopf. ISBN 978-0-375-40803-8.
  84. ↑ — (2001). The Beauty of the Husband: A Fictional Essay in 29 Tangos. New York: Alfred A. Knopf. ISBN 978-0-375-40804-5.
  85. ↑ — (2005). Decreation: Poetry, Essays, Opera. New York: Alfred A. Knopf. ISBN 978-1-4000-4349-1.
  86. ↑ — (2010). Nox. New York: New Directions Publishing. ISBN 978-0-8112-1870-2.
  87. ↑ — (2012). Antigonick (Sophokles). New York: New Directions Publishing. ISBN 978-0-8112-1957-0.
  88. ↑ — (2013). Red Doc>. New York: Alfred A. Knopf. ISBN 978-0-307-96059-7.
  89. ↑ — (2013). Nay Rather. London: Sylph Editions (with the Center for Writers and Translators at the American University of Paris); The Cahiers Series, Number 21. ISBN 978-1-909631-03-8.
  90. ↑ — (2014). The Albertine Workout. New York: New Directions Publishing [Poetry Pamphlet #13]. ISBN 978-0-8112-2317-1.
  91. ↑ — (2016). Float. New York: Alfred A. Knopf. ISBN 978-1-101-94684-8.
  92. ↑ — (2019). Norma Jeane Baker of Troy. London: Oberon Books. ISBN 978-1-78682-761-6.
  93. ↑ —; Bruno, Rosanna (2021). Euripides' The Trojan Women: A Comic. New York: New Directions Publishing. ISBN 978-0-8112-3079-7.
  94. ↑ — (2021). H of H Playbook. New York: New Directions Publishing. ISBN 978-0-8112-3123-7.
  95. ↑ — (2024). Wrong Norma. New York: New Directions Publishing. ISBN 978-0-8112-3034-6.

బాహ్య లంకెలు

[మార్చు]